II SAB/Wa 29/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-06-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej jest dopuszczalna, jeśli przepisy regulujące przyznawanie tych środków nie przewidują możliwości zgłaszania protestów?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli organ nie miał obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego. W przypadku odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej, pismo organu informujące o odmowie nie jest decyzją administracyjną, a przepisy nie przewidują możliwości złożenia protestu w tym zakresie. Dlatego też sąd administracyjny nie jest władny rozpatrywać skargi na bezczynność organu w takiej sytuacji.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania jej środków na podjęcie działalności gospodarczej. Organ poinformował ją o braku rekomendacji wniosku z powodu nieuzyskania wystarczającej liczby punktów. Skarżąca złożyła protest, jednak organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że przepisy dotyczące przyznawania środków nie przewidują możliwości składania protestów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej postanawia: - odrzucić skargę - J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu od odmowy przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej. W uzasadnieniu skarżąca podała, iż organ pismem z dnia [...] października 2010 r. poinformował ją, iż jej wniosek o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działaności gospodarczej nie był rekomendowany do objęcia wsparciem, gdyż nie uzyskał ponad 50% punków w poszczególnych elementach oceny merytorycznej. Od powyższego pisma skarżąca złożyła protest w trybie przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż w niniejszej sprawie powołana powyżej ustawa nie ma zastosowania, a środki na podjęcie działaności gospodarczej przyznawane są na podstawie art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej, które nie przewidują możliwości zgłaszania protestów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga J. P. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych pkt 1-4a. Oznacza to, iż sąd administracyjny władny jest rozpatrywać skargi na bezczynność organów, tylko w tym przypadku, gdy organ winien wydać akt lub podjąć czynność określoną w art. 3 ust. 2 pkt 1 do 4a cytowanej ustawy. W niniejszej sprawie, podstawą działania organu był przepis art. 46 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), zgodnie z którym starosta z Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związane z podjęciem tej działalności, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, a w przypadku gdy działalność jest podejmowana na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych, wysokość przyznanych bezrobotnemu środków nie może przekraczać 4-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka założyciela spółdzielni oraz 3-krotnego przeciętnego wynagrodzenia na jednego członka przystępującego do spółdzielni socjalnej po jej założeniu. Stosownie zaś do § 3 ust 2 Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62 poz. 512 z późn. zm.) o uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia wniosku, starosta powiadamia podmiot w formie pisemnej w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. W przypadku nieuwzględnienia wniosku starosta podaje przyczynę odmowy. Z powyższych uregulowań wynika, iż w sprawie nie będzie miała zastosowania wskazana przez skarżącą ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Natomiast złożone przez skarżącą pismo zatytułowane "protest od negatywnej decyzji (...)" nie wywołało po stronie organu obowiązku wydania decyzji, aktu lub podjęcia czynności wymienionej w art. 3 ust 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego też nawet w sytuacji odpowiedzi organu na powyższe wystąpienie, odpowiedź taka nie podlegałaby ocenie sądu administracyjnego. Tym samym skarga J. P. na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania jej pisma zatytułowanego "protest" jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Na marginesie jedynie Sąd pragnie zauważyć, iż pismo starosty (w niniejszej sprawie Prezydenta [...]) informujące o odmowie przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, ma charakter czynności wymienionej w art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od której przysługuje skarga do sądu, po wcześniejszym wyczerpaniu środków zaskarżenia. Takiego żądania jednak skarżąca nie składała. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło