II SAB/Wa 294/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-26
Skład orzekający: Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznaczało konieczność wcześniejszego złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Samo pismo wzywające organ do niezwłocznego zarejestrowania zbioru danych lub wydania decyzji o odmowie rejestracji nie jest równoznaczne z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.Stan faktyczny
B. Sp. Akcyjna z siedzibą w K. wniosła skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO) w zakresie rozpatrzenia wniosku o zgłoszenie do rejestracji zbioru danych osobowych. GIODO wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżąca nie skorzystała z trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. GIODO wyjaśnił również, że zgłoszenie zostało pozostawione bez rozpoznania z powodu braków formalnych, które nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że pismo z maja 2011 r. stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę i zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
1 Dnia 26 października 2011 r. 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: 2 3 Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj 4 po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. Akcyjna z siedzibę w K. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2011 r. o zgłoszenie do rejestracji Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych zbioru danych osobowych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej – B. Sp. Akcyjna z siedzibę w K. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu całego uiszczonego wpisu od skargi.
Pismem z dnia 13 lipca 2011 r. B. Sp. Akcyjna z siedzibę w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku ww. z dnia [...] marca 2011 r. o zgłoszenie do rejestracji Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych zbioru danych osobowych o nazwie "Zbiór danych [...] B. S.A.".
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o jej oddalenie.
Organ argumentując swój wniosek o odrzucenie skargi wskazał, iż skarżąca Spółka przed wniesieniem skargi nie skorzystała z uprawnienia przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – dalej: kpa, i nie wystąpiła do organu administracji publicznej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Niezależnie od powyższego organ wyjaśnił, że pismem z dnia [...] maja 2011 r. poinformował Spółkę, że mimo wezwania z dnia [...] kwietnia 2011 r. do uzupełnienia braków formalnych w zgłoszeniu zbioru danych, poprzez przesłanie podpisanego zgłoszenia oraz dokumentów, z których wynika umocowanie do reprezentowania administratora danych, brak formalny nie został uzupełniony, w związku z czym zgłoszenie pozostawiono bez rozpoznania. W ocenie organu pozostawienie zgłoszenia bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa, dokonane na skutek nieusunięcia jego braku formalnego, nie daje podstaw do uznania skargi na bezczynność organu za uzasadnioną. Pozostawienie bez rozpoznania przedmiotowego zgłoszenia nie zamknęło również drogi do zarejestrowania zbioru danych osobowych o nazwie "Zbiór danych [...] B. S.A.". W dniu [...] lipca 2011 r. został ponownie zgłoszony wniosek o zarejestrowanie zbioru danych osobowych o nazwie "Zbiór danych [...] B. S.A."
Pismem z dnia 05 września 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej, odnosząc się do odpowiedzi na skargę, podniósł, iż strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, poprzez przesłanie do organu pisma z dnia [...] maja 2011 r., w którym to piśmie wezwała organ do niezwłocznego zarejestrowania zgłoszonego zbioru danych, ewentualnie do wydania decyzji o odmowie rejestracji. W związku
z powyższym skarga jest dopuszczalna i nie ma podstaw do jej odrzucenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1 powołanego art.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 powołanego art.).
Również w przypadku skargi na bezczynność organu warunkiem jej dopuszczalności jest wyczerpanie środków zaskarżenia, w tym przypadku uprzednie złożenie przez stronę wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa, ponieważ wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi B. Sp. Akcyjna z siedzibę w K. jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w zakresie rozpatrzenia wniosku ww. z dnia [...] marca 2011 r. o zgłoszenie do rejestracji Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych zbioru danych osobowych o nazwie "Zbiór danych [...] B. S.A.". Skarżącej w przypadku niezałatwienia przez GIODO sprawy w ustawowym terminie, przysługiwało wezwania do usunięcia naruszenia prawa do GIODO w trybie art. 37 § 1 kpa. Zgodnie bowiem z treścią art. 37 § 1 kpa, zmienionym w dniu 11 kwietnia 2011 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca Spółka takiego wezwania nie wniosła, tym samym nie wyczerpał ona środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Podnieść należy, iż wbrew stanowisku skarżącego, nie sposób skutecznie uznać, że pismo z dnia [...] maja 2011 r. stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z jego treści nie wynika, aby strona zgłosiła takie żądanie. Skierowanie zaś do organu wniosku o niezwłoczne zarejestrowanie zgłoszonego zbioru danych nie jest równoznaczne z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Nie jest bowiem wiadomym, w jakim trybie strona wystąpiła z powyższym wnioskiem. Nadto pismo z dnia [...] maja 2011 r. zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, a więc należało zakładać, iż w sposób precyzyjny formułuje żądanie strony, zgodnie z trybem przewidzianym przez kpa. Stąd tutejszy Sąd nie znalazł podstaw aby interpretować treść pisma z dnia [...] maja 2011 r. w sposób rozszerzający.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło