II SAB/Wa 297/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na bezczynność organów Gminy J. w przedmiocie nadzoru nad prawidłowym wypłacaniem funduszy z budżetu oświaty Gminy J. postanawia -odrzucić skargę- Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 1. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. W niniejszej sprawie J. M. skarży bezczynność organów Gminy J. w przedmiocie nadzoru nad prawidłowym wypłacaniem funduszy z budżetu oświaty Gminy J.. Jednocześnie, w piśmie precyzującym skargę J. M. wskazuje, iż jej skarga dotyczy kwestii, które mieszczą się w pojęciu kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Należy uznać, że działalność organów jednostki samorządu terytorialnego polegająca na dysponowaniu finansami publicznymi w zakresie np. oświaty nie odpowiada kryteriom aktu lub czynności, określonych w art. 3 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Ponadto, kontroli działalności administracji publicznej określonej w przepisach regulujących ustrój sądów administracyjnych i postępowanie przed sądami administracyjnymi nie można utożsamiać z jakąkolwiek inną kontrolą sprawowaną nad organami władzy publicznej, w tym -w formie nadzoru. W świetle powyższego skarga jest niedopuszczalna i w tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.