II SAB/Wa 297/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi R. G. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek. R. G. wnioskiem z dnia 22 lipca 2011 r. wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, adwokata. Pismem z dnia 30 sierpnia 2011 r. skarżący - na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), został wezwany do uzupełnienia wniosku. Następnie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie), R. G. cofną złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2011 r. umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. R. G. pismem z dnia 12 września 2011 r. (data stempla pocztowego) uzupełnił wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie pismem z dnia 21 września 2011 r. (data stempla pocztowego) cofnął przedmiotowy wniosek. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wobec cofnięcia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe. Należy stwierdzić, że przepisy powołanej ustawy nie przewidują jednak umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych (incydentalnych), takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego też względu, cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, na etapie rozpoznawania tego wniosku, skutkować może jedynie jego oddaleniem, a nie umorzeniem postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 cytowanej ustawy postanowiono, jak w sentencji.