II SAB/Wa 298/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Mierzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie co do istoty sprawy po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega umorzeniu, jeśli organ wydał rozstrzygnięcie co do istoty sprawy po wniesieniu skargi, ale przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny. W takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, ponieważ organ nie pozostaje już w bezczynności.Stan faktyczny
J. B. złożył skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie jego przeniesienia do innej miejscowości, wskazując na niezałatwienie sprawy w terminie. Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania, podnosząc, że wydał rozkaz personalny zwalniający J. B. z dotychczasowego stanowiska i przenoszący go do innej miejscowości. Rozkaz ten został doręczony skarżącemu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił umorzyć postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wszczętej z urzędu sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia dalszej służby w innej miejscowości postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
J. B. pismem z dnia 29 lipca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wszczętej z urzędu sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia dalszej służby w innej miejscowości. Skarżący wskazał, że pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. został powiadomiony, iż organ prowadzi postępowanie w sprawie przeniesienia go do pełnienia służby w innej miejscowości. Prowadzone postępowanie nie zostało zakończone w terminie wynikającym z art. 35 § 3 kpa. Skarżący podniósł, że pismem z dnia [...] maja 2011 r. na podstawie art. 37 § 1 kpa złożył do Komendanta Głównego Policji zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o umorzenie postępowania. Podkreślił, że rozkazem personalnym z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] rozstrzygnął sprawę co do istoty i zwolnił J. B. z dotychczas zajmowanego stanowiska z dniem [...] września 2011 r. i z dniem [...] września 2011 r. przeniósł go z urzędu do pełnienia dalszej służby w Komendzie Miejskiej Policji w S.
Jak wynika z akt administracyjnych, rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z kolei stosownie do postanowień art. 149 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że uwzględnienie przez organ skargi na bezczynność, po jej wniesieniu do Sądu, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, co z kolei obliguje Sąd do jego umorzenia. Skoro bowiem Sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, to wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania, bowiem w momencie orzekania organ już w bezczynności nie pozostaje.
Taka właśnie sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem wskazać, że organ, któremu skarżący zarzucał bezczynność w przedmiocie rozpoznania sprawy w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska i przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości, wydał w dniu [...] sierpnia 2011 r. rozkaz personalny nr [...], mocą którego zwolnił J. B. z dotychczas zajmowanego stanowiska z dniem [...] września 2011 r. i z dniem [...] września 2011 r. przeniósł go z urzędu do pełnienia dalszej służby w Komendzie Miejskiej Policji w S. W tym przypadku Sąd nie ma już możliwości uwzględnienia przedmiotowej skargi na bezczynność i zobowiązania organu do rozpatrzenia sprawy, skoro w przedmiotowej sprawie została wydana decyzja administracyjna rozpoznająca sprawę co do istoty. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło