II SAB/Wa 298/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. L. D. pismem z dnia 19 kwietnia 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Pismem z dnia 30 maja 2016 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, a w wypadku gdy skarga dotyczy bezczynności organu do wskazania jakiej czynności organ nie dokonał przez podanie daty wniosku, pisma, co do którego organ pozostaje w bezczynności). Wezwanie z dnia 30 maja 2016 r. zostało doręczone w dniu 1 czerwca 2016 r. (karta 15 akt sprawy). Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 8 czerwca 2016 r. Skarżący w dniu 2 czerwca 2016 r. stawił się w Sekretariacie – Informacji i Sprawach i podpisał skargę w niniejszej sprawie. Jednakże nie sprecyzował skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W ocenie Sądu skarga L. D. z dnia 19 kwietnia 2016 r., wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art. 57 § 1 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1, 2, 8 lub 9 P.p.s.a. w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. W niniejszej sprawie sposób redakcji skargi wniesionej do Sądu uniemożliwia Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Żądania strony nie są wskazywane w sposób zrozumiały, jasny i precyzyjny, tj. taki który pozwoliłby Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wskazać jaki konkretny wniosek skarżącego nie został rozpoznany, bądź jaki konkretny akt, z jakiej daty wydany przez organ jest przedmiotem skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.