II SAB/Wa 3/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2024 r. 1. zobowiązuje Starostę [...] do rozpoznania wniosku W. I. z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Starosty [...] na rzecz W. I. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi W. I. (dalej: "Skarżący") jest bezczynność Starosty [...] (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] października 2024 r. W. I. złożył do Starosty [...], za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek w trybie dostępu do informacji publicznej o udostępnienie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r., w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2021 r., poz. 820), dalej: "rozporządzenie MRPiT z dnia 2 kwietnia 2021 r.". Wskazał, że w wyciągu należy uwzględnić prace geodezyjne zgłoszone w okresie od dnia [...] stycznia 2022 r. do dnia [...] września 2024 r. z następującymi informacjami: 1) ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 1), 2) identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 3), 3) numer uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 4), 4) powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. a), 5) data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. b), 6) data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. f), 7) data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust. 2 pkt 9 lit. g). Skarżący wniósł o przekazanie ww. danych za pośrednictwem wiadomości e-mail na podany adres. Skarżący wskazał również, że wszystkie firmy tworzące oprogramowanie do prowadzenia PZGiK udostępniły swoim klientom możliwość automatycznego wygenerowania ww. zestawienia i takie dane Skarżący otrzymał już z innych powiatów, a realizowana na tej podstawie statystyka przedstawiona jest na stronie: [...]. Pismem z dnia 6 listopada 2024 r. organ poinformował Skarżącego, że rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych, o którym mowa w § 8 rozporządzenia MRPiT z dnia 2 kwietnia 2021 r, jakkolwiek jest prowadzony przez podmiot publiczny (w niniejszej sprawie przez Starostę [...]), to w znacznej części zwiera informacje, które nie są informacjami publicznymi, bowiem dotyczą spraw indywidualnych. Wnioskowany zakres danych z ww. rejestru nie spełnia podstawowego założenia wynikającego z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Dalej organ podniósł, że unormowana przepisami prawa konieczność prowadzenia rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych wynika z obowiązku zgłaszania - przez wykonawców, o których mowa w art. 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024, poz. 1151 ze zm.), dalej: "u.p.g.k.", będących co do zasady przedsiębiorcami - prac geodezyjnych i kartograficznych zlecanych indywidualnie w głównej mierze przez inwestorów prywatnych. Wnioskowane informacje zawierają dane o aktywności poszczególnych przedsiębiorców realizujących prace geodezyjne, tj. dane przedsiębiorców, dane kierownika prac, oznaczenie obszaru realizowanych prac, daty poszczególnych etapów ich realizacji. Wniosek nie dotyczy zatem spraw publicznych, lecz indywidualnych. Organ zaznaczył również, że orzecznictwo sądów administracyjnych wielokrotnie definiowało pojęcie informacji publicznej korzystając z kryterium przedmiotowego i rozróżniając działania organów władzy, które mają charakter sprawy publicznej, oraz te, które takiego charakteru nie posiadają. Tak więc nie wszystkie działania podmiotów wymienionych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP będą związane z powstaniem informacji publicznej. Jeżeli informacja dotyczy sfery prywatnej, niezwiązanej z działalnością państwa, nie podlega udostępnieniu, nawet jeżeli znajduje się w aktach sprawy prowadzonej przez organ. Konsekwencją przyjęcia takiego poglądu jest też uznanie, że część dokumentów służących jedynie potrzebom podmiotu zobowiązanego, pomimo że jest związana z jego działalnością, nie stanowi informacji publicznej i nie podlega ujawnieniu (dokumenty wewnętrzne). Uwzględniając powyższe organ stwierdził, że udostępnienie wnioskowanych informacji z rejestru prac geodezyjnych w trybie u.d.i.p. nie jest możliwe. Dane te nie są informacją publiczną, a zatem w sprawie nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p., w tym art. 16 tej ustawy. Pismem z dnia 6 grudnia 2024 r. W. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej zarzucając naruszenie: - art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującym swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, - art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, - art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu niezbędnego do rozpatrzenia wniosku - poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. W związku z powyższymi zarzutami Skarżący wniósł o: - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, - zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia, - zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi Skarżący podniósł w szczególności, że przedmiot złożonego przez niego wniosku jest informacją publiczną. Wskazał, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Dalej Skarżący podniósł, że wnioskowane informacje stanowią informację publiczną, bowiem dotyczą zasad funkcjonowania starostwa, w tym sposobów przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d u.d.i.p.), stanu przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e u.d.i.p.), prowadzonych rejestrów, ewidencji i archiwów oraz sposobów i zasad udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f u.d.i.p.). Zaznaczył, iż dane te są potrzebne do sprawdzenia, czy organ wypełnia obowiązek wynikający z art. 7b ust. 1a u.p.g.k., w tym w zakresie terminowości i równego traktowania wszystkich wykonawców prac geodezyjnych. Podniósł również, że organ prowadzący rejestr publiczny powinien udostępnić dane z tego rejestru lub co najmniej wskazać sposób i zasady udostępniania danych w nim zawartych, czego nie uczynił. Odwołując się do poglądów orzecznictwa Skarżący zaznaczył nadto, że dane w zakresie identyfikatora wykonawcy pracy geodezyjnej i numeru uprawnień kierownika pracy geodezyjnej nie naruszają art. 5 ust. 2 u.d.i.p., bowiem nr REGON nie podlega ochronie, a numery uprawnień podlegają udostępnieniu w rejestrze publicznym prowadzonym przez Głównego Geodetę Kraju. Wskazał również, że rezultaty prac geodezyjnych, w wyniku których powstają dokumenty wpisane - po dokonaniu weryfikacji - do ewidencji materiałów zasobu państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, nie dotyczą działalności poszczególnych przedsiębiorców, lecz stanowią przejaw działania uprawnionego organu. Oznacza to, że zasób geodezyjny zawiera informacje, które podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, bowiem pismem z dnia 6 listopada 2024 r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na wniosek. Podniósł również, że istotą odmowy udzielenia informacji wnioskodawcy w postaci pliku zawierającego żądane dane jest niepubliczny, indywidualny charakter tych danych. Żądanie dotyczy informacji o szczegółach rejestrowanej przez organ aktywności poszczególnych przedsiębiorców wykonujących prace geodezyjne na obszarze powiatu w ciągu ostatnich lat. Rejestr prac geodezyjnych, prowadzony przez każdego starostę, związany jest z odnotowywaniem i dokumentowaniem indywidualnych zdarzeń w toku każdej zgłaszanej pracy geodezyjnej zgodnie z ustawą Prawo geodezyjne i kartograficzne i przepisami wykonawczymi do tej ustawy. Prace te wykonują przede wszystkim przedsiębiorcy - głównie osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, spółki oraz biegli sądowi. Rejestr prac geodezyjnych jest rejestrem publicznym prowadzonym przez podmiot publiczny, jednakże dotyczy spraw indywidualnych. Zatem informacje z tego rejestru, tak samo jak np. informacje z rejestru publicznego PESEL, nie mogą zostać udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga została rozpoznana w oparciu o art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Przepisy te stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1615 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do załatwienia sprawy administracyjnej, czy też - w przypadku, gdy znajduje zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej - przez rozpoznanie wniosku w oparciu o przepisy u.d.i.p. W przypadku skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej Sąd dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że Starosta [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei art. 6 u.d.i.p. wymienia przykładowe kategorie informacji publicznej, które z mocy prawa podlegają udostępnieniu. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "sprawa publiczna", niewątpliwie jednak pojęcie to odnosi się do działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Ustawy zasadniczej, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych "informację publiczną" określa się jako każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06, publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1574/19, publ. CBOSA). Również w piśmiennictwie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem publicznym. Podkreśla się przy tym, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery istniejących faktów i danych (...) i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli dotyczy "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. (por. M. Chmaj [w:] M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wydanie 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2018 i powołane tam orzecznictwo). Skarżący domagał się udostępnienia wyciągu z rejestru prac geodezyjnych, o którym mowa w § 8 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r., w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, za podany okres. W związku z powyższym wskazać należy, że zagadnienia dotyczące państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego określa ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowiąc w art. 2 pkt 10, że państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny to zbiory danych prowadzone na podstawie ustawy przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia, dokumentacja zawierająca wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych lub dokumenty utworzone w wyniku tych prac, a także zobrazowania lotnicze i satelitarne. Z kolei powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny to powiatowa część państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prowadzona przez starostów i prezydentów miast na prawach powiatu przy pomocy geodetów powiatowych (art. 2 pkt 10c). Zgodnie z art. 7d u.p.g.k. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy do zadań starosty. Realizacja tego obowiązku wpisuje się w zadania powiatu określone w ustawie o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 107 ze zm.). Przepis art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi bowiem, że powiat wykonuje zadania publiczne w zakresie: geodezji, kartografii i katastru, gospodarki nieruchomościami, administracji architektoniczno-budowlanej. Organizację i tryb prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym 1) rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych odpowiednio w centralnym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, wojewódzkim zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, 2) sposób i tryb pozyskiwania, ewidencjonowania, przechowywania i zabezpieczania materiałów i zbiorów danych, 3) sposób i tryb udostępniania materiałów i zbiorów danych, 4) wzory klauzul urzędowych, o których mowa w art. 40 ust. 3g ustawy, 5) tryb wymiany danych między centralnym zasobem geodezyjnym i kartograficznym, wojewódzkim zasobem geodezyjnym i kartograficznym i powiatowym zasobem geodezyjnym i kartograficznym oraz między bazami danych zasobu a wykonawcami prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, 6) tryb wyłączania materiałów i zbiorów danych z zasobu oraz sposób ich przekazywania do właściwych archiwów państwowych - określa powołane wyżej rozporządzenie MRPiT z dnia 2 kwietnia 2021 r. (§ 1). W powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym są gromadzone zbiory danych, dla których prowadzenia właściwym jest starosta, utworzone na podstawie tych zbiorów danych opracowania kartograficzne, rejestry, wykazy i zestawienia oraz dokumentacja zawierająca wyniki prac geodezyjnych lub dokumenty utworzone w wyniku realizacji tych prac (§ 5). Materiały i zbiory danych do powiatowego zasobu pozyskuje się w wyniku: 1) realizacji prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, 2) działań organu prowadzącego zasób (§ 6). Organ prowadzący zasób prowadzi w postaci elektronicznej w systemie teleinformatycznym: 1) rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych, obejmujący: a) prace geodezyjne zgłoszone zgodnie z art. 12 ustawy oraz b) prace geodezyjne lub prace kartograficzne realizowane na podstawie umowy, o której mowa w art. 40a ust. 2 pkt 3 ustawy, 2) ewidencję materiałów zasobu, 3) rejestr wniosków o udostępnienie materiałów zasobu (§ 8 ust. 1). Rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych zawiera dane określające: 1) identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych albo oznaczenie umowy, 2) imię i nazwisko lub nazwę wykonawcy, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, 3) identyfikator wykonawcy wskazany w zgłoszeniu prac geodezyjnych albo w umowie, 4) imię i nazwisko oraz numer uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych, 5) cel zgłoszonych prac geodezyjnych albo przedmiot umowy, 6) położenie przestrzenne obszaru objętego zgłoszonymi pracami geodezyjnymi lub umową, 7) datę rozpoczęcia zgłoszonych prac geodezyjnych lub prac objętych umową, 8) przewidywany termin przekazania wyników zgłoszonych prac geodezyjnych lub prac objętych umową do właściwego organu prowadzącego zasób, 9) w przypadku zgłoszonych prac geodezyjnych: a) powierzchnię obszaru objętego zgłoszonymi pracami geodezyjnymi, b) datę wpływu zgłoszenia prac geodezyjnych, c) wysokość opłaty za udostępnione materiały zasobu, d) datę otrzymania opłaty, o której mowa w lit. c, e) identyfikatory materiałów zasobu udostępnionych podmiotowi, który zgłosił prace geodezyjne, f) daty wpływu zawiadomień o przekazaniu wyników zgłoszonych prac geodezyjnych do właściwego organu prowadzącego zasób, g) daty sporządzenia protokołów weryfikacji wyników zgłoszonych prac geodezyjnych, h) daty doręczenia wykonawcy prac geodezyjnych protokołów weryfikacji, i) informacje dotyczące uzupełniania zgłoszonych wcześniej prac geodezyjnych obejmujące: datę wpływu uzupełnienia, zakres uzupełnienia, datę otrzymania opłaty, o której mowa w ust. 1b załącznika do ustawy, jeżeli jest wymagana; 10) w przypadku prac objętych umową, datę sporządzenia dokumentu potwierdzającego odbiór przedmiotu umowy, 11) inne informacje dotyczące obsługi zgłoszenia prac geodezyjnych lub umowy. Z powyższego wynika, że powołane ustawy oraz rozporządzenie wykonawcze definiują prowadzenie przez starostę wymienionych rejestrów jako zadanie publiczne. Informacja o sposobie wykonywania przez organ powiatu zadania publicznego jest informacją o sprawach publicznych. Za sprawę publiczną, jak już wyżej wskazano, uznaje każdy przejaw aktywności organów władzy publicznej oraz innych osób i jednostek organizacyjnych, który wiąże się z wykonywaniem zadań publicznych przy jednoczesnym dysponowaniu majątkiem publicznym. W tym konkretnym przypadku dotyczy to działań polegających na tworzeniu rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych wykonanych przez uprawnione osoby i podmioty (przedsiębiorców, spółki). Informacje zawarte w tym rejestrze (powołane we wniosku Skarżącego z dnia [...] października 2024 r.) dotyczą procedury realizacji prawnie uregulowanych prac geodezyjnych i kartograficznych i z tego względu posiadają walor informacji publicznej. Odnoszą się bowiem do prowadzenia ewidencji geodezyjnej, co należy do działań własnych (publicznych) samorządu powiatowego. W świetle powyższego nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, że wniosek Skarżącego dotyczy informacji indywidualnych z tego względu, że informacje te odnoszą się do danych wykonawców prac geodezyjnych lub kartograficznych będących przedsiębiorcami. Okoliczność, że rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych zawiera dane dotyczące osób formalnie (ustawowo) uprawnionych do wykonywania prac geodezyjnych lub kartograficznych, zaś prace te zostały zlecone w głównej mierze przez osoby prywatne, nie skutkuje wyłączeniem stasowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rejestr i zawarte w nim informacje mają walor informacji publicznej, a zatem w sprawie znajduje zastosowanie tryb dostępu do informacji publicznej przewidziany w u.d.i.p. Ewentualne ograniczenie dostępu do informacji publicznej może być przedmiotem rozważań na gruncie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., który przewiduje odmowę udostępnienia informacji publicznej ze względu na prawo do prywatności lub tajemnicę przedsiębiorcy. Kwestia ta jednak, na obecnym etapie sprawy, nie mogła być przedmiotem oceny Sądu. Sąd bowiem, wobec stanowiska organu, rozstrzygał jedynie kwestię kwalifikacji żądanej informacji, tj. czy jest to informacja publiczna w rozumieniu u.d.i.p., czy też takiego charakteru nie posiada. Podsumowując stwierdzić należy, że wniosek Skarżącego dotyczy informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i podlega rozpoznaniu w trybie tej ustawy. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje bowiem innego trybu dostępu do danych objętych wnioskiem. W sprawie nie ma zatem zastosowania art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Zarzut bezczynności Starosty jest zatem uzasadniony, bowiem do dnia wniesienia skargi, ani do dnia wyrokowania, wniosek Skarżącego z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej nie został rozpoznany w sposób przewidziany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ błędnie przyjął, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał Starostę do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia [...] października 2024r. w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków strony skarżącej i natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Błędna kwalifikacja charakteru żądanej informacji nie może skutkować przyjęciem, iż w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa. O kosztach postępowania - obejmujących wpis od skargi - Sąd postanowił zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.