II SAB/Wa 300/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia skargi w sprawie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. T. Z., w piśmie z dnia 20 marca 2014 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie drogą elektroniczną, następnie własnoręcznie podpisanym, wskazał, że wnosi do Sądu zażalenie na niezałatwienie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych jego skargi w przedmiocie przetwarzania danych osobowych przez [...] S.A. z siedzibą w [...], w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego, w art. 35 i art. 36. Podniósł, że skargę do organu złożył na początku 2013 r. W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest organem właściwym do rozpatrywania zażaleń, wniesionych w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Nadto, gdyby wniesione przez skarżącego zażalenie zostało uznane za skargę, organ podniósł, że T. Z. przed jego wniesieniem nie wystąpił do organu administracji publicznej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rozpoznając wniesioną skargę, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 3 ww. ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić należy, że jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 powołanej ustawy, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji, strona winna przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem skargi T. Z. jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi w sprawie przetwarzania danych osobowych. Jak wynika z unormowań ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), nad Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych nie ma organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że strona wnosząca skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, obowiązana jest poprzedzić jej wniesienie wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący wezwania takiego, przed wniesieniem przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego, nie złożył, a tym samym nie dopełnił opisanego powyżej warunku dopuszczalności skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.