II SAB/Wa 301/12
WyrokWSA w Warszawie2012-10-22
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, pomimo wydania decyzji o umorzeniu postępowania w części wniosku?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie dopuszcza się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jeśli wydał decyzję o umorzeniu postępowania w części wniosku, nawet jeśli skarżący nie zgadza się z treścią tej decyzji. Wydanie decyzji kończącej postępowanie, nawet umarzającej, przerywa stan bezczynności organu.Stan faktyczny
Skarżący złożył do Ministra Gospodarki szereg wniosków o udostępnienie informacji publicznej dotyczących projektów rozporządzeń i umów związanych z jednolitym systemem ochrony patentowej. Minister częściowo udzielił informacji, częściowo wskazał na inny tryb dostępu (rozporządzenie UE), a w odniesieniu do pozostałych wniosków wydał decyzję o umorzeniu postępowania. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra, twierdząc, że decyzja o umorzeniu nie przerywa bezczynności i że organ bezprawnie nie udostępnił żądanych informacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność Ministra Gospodarki.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2012 r. sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę
R. C., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej złożył do Ministra [...], w formie elektronicznej, następujące wnioski o udostępnienie informacji publicznej :
1. wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. obejmujący:
- opinie dotyczące projektowanych rozporządzeń i umowy: (1) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2012 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej; (2) rozporządzenia Rady wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej w odniesieniu do ustaleń dotyczących tłumaczeń; (3) umowy o Jednolitym Sądzie Patentowym,
2. wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. obejmujący:
- (1) najbardziej aktualną treść projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2012 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej – niezależnie od wersji językowej; (2) najbardziej aktualną treść projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2012 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej – polską wersję językową; (3) najbardziej aktualną treść projektu rozporządzenia Rady wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej w odniesieniu do ustaleń dotyczących tłumaczeń – niezależnie od wersji językowej; (4) najbardziej aktualną treść projektu rozporządzenia Rady wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej w odniesieniu do ustaleń dotyczących tłumaczeń – polską wersję językową; (5) najbardziej aktualną treść projektu umowy o Jednolitym Sądzie Patentowym – niezależnie od wersji językowej; (6) najbardziej aktualną treść projektu umowy o Jednolitym Sądzie Patentowym – polską wersję językową,
3. wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie:
- (1) udzielenia informacji, czy Ministerstwo [...] przeprowadzało konsultacje dot. projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../2012 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej; projektu rozporządzenia Rady wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej w odniesieniu do ustaleń dotyczących tłumaczeń; umowy o Jednolitym Sądzie Patentowym? Jakie podmioty przedstawiły stanowiska w toku tych konsultacji?; (2) treści stanowisk przedstawionych w toku konsultacji, o których mowa w pkt. (1).
Wnioskodawca określił sposób udostępnienia żądanych informacji w postaci elektronicznej.
Zastępca Dyrektora [...] w Ministerstwie [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. udzielił ww. następującej odpowiedzi:
1. w kwestii udostępnienia polskiego tłumaczenia projektu umowy o Jednolitym Sądzie Patentowym, organ nie dysponuje aktualnym, polskim jego tłumaczeniem. Negocjacje uzgodnieniowe toczą się w języku angielskim. Projekt był wielokrotnie zmieniany. Stosownie do postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2000 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o umowach międzynarodowych (Dz. U. nr 79, poz. 891), odpowiednie tłumaczenie na język polski tekstu umowy międzynarodowej uwierzytelnione przez właściwy podmiot "za zgodność tłumaczenia z oryginałem" będzie konieczne w momencie wystąpienia z wnioskiem o udzielenie zgody na podpisanie umowy międzynarodowej,
2. udostępnienie treści najbardziej aktualnych projektów w różnych wersjach językowych, wszystkich dostępnych projektów, jak również stron internetowych Rady Unii Europejskiej zostały przekazane w dniu 31 stycznia 2012 r. Dokumenty te zostały wytworzone przez instytucje Unii Europejskiej i podlegają udostępnieniu w trybie określonym w rozporządzeniu 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. Urz. WE L 145 z 31.05.2001, str. 43). Informacji w tym zakresie mogą udzielić właściwe instytucje Unii Europejskiej,
3. odnośnie wniosków zawartych w wiadomościach przesłanych za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] lutego 2012 r. w sprawie udostępnienia opinii dot. projektowanych rozporządzeń i projektu umowy o JSP oraz w dniu [...] lutego 2012 r. ws. ujawnienia treści stanowisk prezentowanych przez te podmioty, z którymi konsultowane były przedmiotowe dokumenty, informuję, iż w tym przypadku rozważenia wymaga kwestia zgodności udostępnienia takich informacji z obowiązującymi przepisami prawa polskiego, w szczególności z art. 5 ust. 1 i ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198).
Jednocześnie zawiadomiono skarżącego, że dalsze informacje w przedmiotowym zakresie zostaną przekazane do [...] marca 2012 r.
Następnie w piśmie z dnia [...] marca 2012 r. Zastępca Dyrektora [...] w Ministerstwie [...] wezwał R. C. do sprecyzowania zakresu informacji, o które wnioskuje. Organ wyjaśnił, że wnioski są sformułowane w sposób bardzo ogólny i istnieje trudność w ustaleniu o jakie stanowiska i jakich podmiotów dotyczą oraz w jakim przedziale czasowym. Wskazano, że w sprawie udostępnienia opinii dotyczących rozporządzeń i umowy międzynarodowej o Jednolitym Sądzie Patentowym nie jest określone, czy chodzi o opinie sporządzone na zlecenie Ministerstwa [...], czy ewentualnie inne. Nie jest wskazany także zakres przedmiotowy opinii.
W powyższym piśmie ww. został jednocześnie poinformowany o przedłużeniu do dnia [...] kwietnia 2012 r. terminu rozpatrzenia sprawy.
W dniu [...] marca 2012 r., w odpowiedzi na wyżej opisane wezwanie, R. C. wyjaśnił, że: (1) wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. dotyczył wszystkich opinii, którymi dysponuje Minister [...], niezależnie od tego na czyje zlecenie zostały one sporządzone; (2) adresatem pierwszego wniosku z dnia [...] lutego 2012r. nie są instytucje UE a Minister [...] i to ten organ powinien go rozpoznać; (3) drugi wniosek z dnia [...] lutego 2012 r. dotyczył wszystkich konsultacji w sprawie projektów wymienionych w nim regulacji przeprowadzanych przez Ministerstwo[...], niezależnie od okresu, w którym były przeprowadzane i których wersji projektów dotyczyły.
Minister [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosków R. C. z dnia [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r. umorzył postępowanie w zakresie udostępnienia, jako informacji publicznej, informacji w przedmiocie przeprowadzenia przez Ministerstwo [...] konsultacji dotyczących projektu:
1. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr.../12 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej;
2. rozporządzenia Rady (UE) nr.../2012 wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej w odniesieniu do ustaleń dotyczących tłumaczeń;
3. umowy międzynarodowej o Jednolitym Sądzie Patentowym,
a ponadto o udostępnienie treści stanowisk przedstawionych w toku konsultacji oraz opinii dotyczących projektowanych rozporządzeń i umowy.
Odpis powyższej decyzji doręczono R. C. w dniu [...] kwietnia 2012 r.
Ww. w dniu [...] czerwca 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosków z dnia [...] lutego 2012 r. i z dnia [...] lutego 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W skardze podał m.in., że w dniu [...] kwietnia 2012 r. Minister [...] wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie części jego wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego organ nie był uprawniony do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, której nie zaskarżył, ponieważ uważa, że nie przerywa ona bezczynności Ministra [...]. Zdaniem skarżącego organ bezprawnie nie udostępnił mu żądanych informacji, gdyż dotyczą one kontrowersyjnych i niekorzystnych dla Polski rozwiązań prawnych z nieznanych przyczyn forsowanych w ostatnim czasie przez Ministra [...], a żądana informacja potwierdziłaby te podejrzenia.
Skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra [...] do rozpoznania jego wniosków w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Minister [...] w odpowiedzi na skargę podał m.in., że w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie, wyjaśniając jednocześnie w jej uzasadnieniu przyczyny umorzenia postępowania. Brak jednoznacznego sformułowania żądania uniemożliwił ocenę wniosku w kontekście art. 3 i 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący został pouczony o możliwości wniesienia środka odwoławczego, z którego nie skorzystał.
Zdaniem organu zarzut bezczynności jest nieuzasadniony. Minister wniósł o oddalenie skargi ewentualnie jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli organ administracji (podmiot zobowiązany z mocy ustawy) nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania organów administracji. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu zobowiązanego) należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia.
Przepis art. 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów (...) (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3).
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). W świetle tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 powołanej ustawy. Z treści tych przepisów wynika, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
W świetle powołanych przepisów bezspornym jest, że Minister [...] jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Organ nie kwestionuje także, że zakres przedmiotowy żądania skarżącego określony we wnioskach z dnia [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r. obejmuje informację publiczną.
W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w formie czynności materialno-technicznej, a jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji, w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, przez organ administracji publicznej, przybiera postać decyzji, jak stanowi przepis art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Trzeba przy tym dodać, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja fizycznie istnieje i nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy, nie funkcjonuje w obiegu publicznym i zainteresowany nie ma zapewnionego dostępu do żądanych dokumentów w innym trybie.
Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na żądanie R. C. z dnia [...] lutego 2012 r. (pierwszy z wniosków skierowanych w tym dniu) organ wystosował do niego pismo z dnia [...] lutego 2012 r., w którym stronie wskazano inny tryb dostępu do żądanych informacji oraz poinformowano o przepisach mających zastosowanie w sprawie i organach właściwych do udostępnienia wnioskowanych informacji.
Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że pewne rodzaje informacji publicznej mogą być ujawnione tylko w specjalnym trybie bądź na odmiennych zasadach. Taki odrębny tryb dostępu do dokumentów sporządzanych oraz otrzymywanych przez organy Unii Europejskiej, przewiduje Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz. U. UE. L. 2001.145.43).
Zatem organ prawidłowo wskazał skarżącemu, iż do żądanych we wniosku z dnia [...] lutego 2012 r. informacji istnieje odmienny tryb dostępu. Analiza treści udzielonej skarżącemu odpowiedzi wskazuje, iż jego wniosek został załatwiony w całości i tym samym nie można zarzucić organowi bezczynności w jego rozpoznaniu.
Z kolei wnioski skarżącego z dnia [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r. (drugi z wniosków skierowanych w tym dniu) zostały przez Ministra [...] rozpatrzone w wyniku wydania przez organ, w dniu [...] kwietnia 2012 r., decyzji o umorzeniu postępowania. Wydanie przedmiotowej decyzji spowodowało ustanie stanu bezczynności organu w rozpoznaniu powyższych wniosków. Od wydanej w tej sprawie decyzji skarżącemu przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie - skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu wydane w drugiej instancji. Natomiast okoliczność, iż skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w wydanej w sprawie decyzji kończącej to postępowanie nie ma znaczenia dla sprawy, której przedmiotem jest bezczynność organu.
Z opisanych wyżej względów zarzut bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosków z dnia [...] lutego 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r. Sąd uznał za nieuzasadniony i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło