II SAB/Wa 305/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. J. K. złożył do Komendanta Głównego Straży Granicznej wniosek o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych w związku z nieterminową wypłatą nagrody rocznej za rok 2017 wobec: Głównego Księgowego KGSG, Zastępcy Komendanta Głównego Straży Granicznej, Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia KGSG. W dniu 4 lutego 2021 r. strona została poinformowana o braku podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec ww. osób. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (karty 29- 32) na bezczynność Komendanta Głównego Straży Granicznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że zgodnie z art. 136by ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 305, z późn. zm.) od orzeczeń, o których mowa w art. 136bze ust. 1 pkt 1 (tj- utrzymanie w mocy orzeczenia I instancji), 2 (tj. uchylenie w całości lub w części orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy lub uchylenie tego orzeczenia i umorzenie postępowania w pierwszej instancji) i 4 (tj. umorzenie postępowania odwoławczego), oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie nie zostało wydane żadne z orzeczeń wymienionych w art. 136by ust. 5 cyt. ustawy, na które to orzeczenie przysługiwałoby skarżącemu prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 136by ust. 5 cyt. ustawy wyraźnie wskazuje rozstrzygnięcia postępowania dyscyplinarnego, które podlegają zaskarżeniu. Wobec powyższego stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.