II SAB/Wa 306/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk Sędzia WSA – Andrzej Góraj (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2014 r. sprawy ze skargi M. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta M. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2014 r. o udzielenie informacji publicznej – oddala skargę – Wnioskiem z [...] marca 2014 r. M. Z. zwrócił się do Burmistrza Miasta M. z żądaniem udostępnienia informacji publicznej w postaci: 1. umowy Burmistrza z firmą zbierającą opady i wody roztopowe z terenu miasta i podania trybu wyłonienia tej firmy, 2. szczegółowego wykazu pasów drogowych, z których ww. firma zbiera opady o wody roztopowe, 3. umowy z Powiatem [...] i Województwem [...] w zakresie zbierania wód opadowych i roztopowych znajdujących się na terenie miasta, 4. faktur VAT obciążających Starostwo Powiatowe w [...] i Województwo [...] za odprowadzanie wód roztopowych i opadowych przez Burmistrza Miasta M. za ich pasy drogowe znajdujące się na terenie miasta M.. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ, pismem z [...] marca 2014 r., podał, że nie posiada dokumentów oznaczonych w punktach 3 i 4 wniosku. Co do żądania wskazanego w punktach 1 i 2 wniosku, organ zobowiązał się do udostępnienia wskazanej tam informacji do dnia 9 maja 2014 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. organ wskazał wnioskodawcy nazwy ulic, z których zbierane są wody opadowe i roztopowe. Nadto do pisma załączył umowę, o którą wnioskowała strona w punkcie 1 wniosku. Dnia [...] kwietnia 2014 r. strona wywiodła skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu jej wniosku z dnia [...] marca 2014 r. Podniosła w niej, że nie otrzymała żądane umowy, a jej udostępnienie nie wymagało przetwarzania jakichkolwiek informacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, podnosząc iż udostępnił w całości posiadane informacje, o które wnioskowała strona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie, pozostawał w bezczynności. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności i rozpoznał wniosek strony z dnia [...] marca 2014 r. Po jego otrzymaniu, w terminie ustawowym, udzielił odpowiedzi na pytania 3 i 4 . Co zaś się tyczy żądań oznaczonych w punktach 1 i 2, to organ skorzystał z ustawowej możliwości przedłużenia terminu dla udzielenia żądanej informacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 13 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jej udostępnienie następuje nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, lub w terminie tym organ winien powiadomić stronę o innym terminie udostępnienia informacji, nie dłuższym niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku. Skoro więc organ powiadomił stronę o nowym terminie dla udzielenia żądanej informacji, to do czasu upływu ustawowych dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku, nie można skutecznie zarzucać organowi pozostawania w bezczynności. W świetle powyższego, w sytuacji gdy skarga została wniesiona przez stronę przed upływem powyższego terminu, wskazanego przez organ, jawiła się ona jako niezasadna, bowiem przedwczesna. Na dzień jej wnoszenia organ nie pozostawał bowiem w bezczynności. Na marginesie podnieść należy, iż organ finalnie udostępnił stronie żądaną informację przed upływem terminu, o jakim mowa w art. 13 omawianej ustawy. Ta jednakże okoliczność pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, z uwagi na fakt, iż Sąd bada zasadność skargi na dzień jej wnoszenia. Skoro zaś za ten moment była ona bezzasadna, to musiało to skutkować jej oddaleniem. Wobec więc powyższego, nie mógł zostać uwzględniony wniosek organu o umorzenie postępowania. Takie rozstrzygnięcie byłoby dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdyby na dzień wnoszenia skargi była ona zasadna, a przed rozprawą organ uczyniłby zadość żądaniu wnioskodawcy. Tylko w takiej sytuacji postępowanie wywołane wniesieniem skargi stałoby się bezprzedmiotowe. W tym stanie sprawy, uznając iż organ nie pozostawał w bezczynności w chwili wnoszenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).