II SAB/Wa 307/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] października 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - W dniu [...] marca 2022 r. (data stempla pocztowego) J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, uprzednio zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 781/21, na bezczynność Rady Gminy [...] polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] października 2021 r., ponowionego [...] października 2021 r., które dotyczyło przesłania aktualnej księgi inwentarzowej gruntów gminnych lub opublikowanie jej w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i wskazanie dokładnego linku dostępu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie umorzenia postępowania, wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem pismami z [...] października 2021 r. i [...] listopada 2021 r., doręczonymi skarżącej pocztą mailową na adres: [...], została udzielona odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w której podano, iż żądane informacje udostępniono w Biuletynie Informacji Publicznej pod adresem: [...] w zakładce: Finanse – sprawozdania finansowe - wykaz środków trwałych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329); zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Według art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Na kanwie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, z późn. zm.); zwanej dalej u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy podmiot ten – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przez to milczenie należy rozumieć brak aktywności organu w jednej z przewidzianych przepisami form. W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma fakt, że skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] października 2021 r., ponowionego [...] października 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej już po udzieleniu jej przez organ żądanej informacji. Tym samym Rady Gminy [...], przed wniesieniem skargi na bezczynność do Sądu, zakończyła postępowanie zainicjowane ww. wnioskiem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismo zawierające odpowiedź na wniosek z [...] października 2021 r., ponowionego [...] października 2021 r., zostało doręczone skarżącej [...] listopada 2021 r. na adres poczty elektronicznej: [...]. Skoro skarga na bezczynność Rady Gminy [...] została nadana do Sądu [...] marca 2022 r., to należy uznać, że w dniu jej wniesienia skarżąca posiadała wiedzę o udostępnieniu żądanej informacji publicznej. W tym miejscu podkreślić należy, że w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (dostępna w internetowej bazie orzeczeń na stronie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ww. uchwale bezczynność została zdefiniowana jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub w przepisach szczególnych bądź w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. Z treści powołanych definicji normatywnych należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeżeli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 K.p.a. Powyższa uchwała odnosi się do spraw zakończonych decyzją administracyjną, jednak rozważania zawarte w jej uzasadnieniu pozostają aktualne dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela również stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 7055/21 (dostępne j.w.), wedle którego stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji publicznej załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na kanwie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej (tożsama argumentacja została przedstawiona m.in. w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 7 lipca 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 197/20; z 25 czerwca 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/21; z 7 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 40/21; w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 202/21; w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt IV SAB/Po 179/21; dostępne j.w.). W konsekwencji okoliczność, że skarżąca wniosła do Sądu skargę na bezczynność organu już po otrzymaniu wnioskowanej informacji publicznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która to mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w powołanym art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.