II SAB/Wa 311/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-04

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego może zostać uwzględniony wobec osoby niezdolnej do poniesienia kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, będący osobą niepełnosprawną i o trudnej sytuacji materialnej, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Ponadto, wobec obowiązku posiadania pełnomocnika przy wniesieniu środka odwoławczego, przyznanie pełnomocnika z urzędu jest zasadne.
Stan faktyczny
Skarżący A. K., osoba niepełnosprawna, złożył skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, wskazując na trudną sytuację materialną, brak dochodów własnych oraz niskie dochody rodziny.
Rozstrzygnięcie
Przyznano A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r. odrzucił skargę wniesioną przez A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej. Skarżący wnioskiem z dnia 26 lutego 2011 r., złożonym na formularzu urzędowym, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą niepełnosprawną, nie uzyskuje żadnych dochodów. W gospodarstwie domowym pozostaje z żoną J. K. Wskazał, że na dochód rodziny składa się jedynie czynsz, uzyskiwany przez żonę z tytułu najmu lokalu znajdującego się w domu w L. przy [...], który wynosi 400 zł. Oświadczył, że posiada wraz z żoną dom o powierzchni 150 m2 oraz działkę o powierzchni 856 m2, na której jest posadowiony dom, a ponadto nie mają żadnego majątku. Skarżący podniósł również, że pomoc w utrzymaniu, w tym zapewnieniu środków na opłatę rachunków uzyskuje od rodziny. Do wniosku dołączył zeznanie podatkowe za 2009 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a dochód w wysokości 400 zł, jakim dysponuje 2-osobowa rodzina nie pozwala ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego żony. Należy też podkreślić, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. W związku z powyższym należało uznać, iż skarżący spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło