II SAB/Wa 311/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-06-27
Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się postanowieniem tego sądu, a następnie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania, ponieważ ostatnim orzekającym w sprawie był Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania na podstawie innej niż nieważność, właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. W związku z tym, sprawa została przekazana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.Stan faktyczny
Skarżący K. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. o odmowie uzupełnienia wyroku WSA z dnia 19 maja 2017 r. Zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA). Skarżący powołał się na nowe okoliczności faktyczne i wykładnię prawa dokonaną przez NSA w innym wyroku, które jego zdaniem mogłyby wpłynąć na wynik sprawy i nie mógł z nich skorzystać w pierwotnym postępowaniu. WSA stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania skargi.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 420/16 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 420/16 postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zgodnie z właściwością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 420/16 odmówił uwzględnienia wniosku K. J. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 420/16.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1621/17 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Pismem z dnia [...] maja 2018 r. K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 19 maja 2018 r. ustalił nowe okoliczności, mające znaczenie w sprawie, w związku z wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt I OSK 1841/17, dotyczącą prawidłowości orzeczeń, wydanych na podstawie art. 151 P.p.s.a. Podniósł, że nowelizacja z kwietnia 2015 r. nadała nowe brzmienie art. 151 P.p.s.a. Dotychczasową treść przepisu zastąpiono unormowaniem przewidującym nieuwzględnienie i oddalenie skargi w całości lub w części. W ocenie skarżącego, oznacza to, że Sąd I instancji, nie wydał orzeczenia opartego na nowym przepisie i nie rozstrzygnął co do całości skargi, co może stanowić podstawę wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu I instancji, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a.
Skarżący wyjaśnił, że nie znał wcześniej wskazanych okoliczności prawnych i faktycznych, zatem nie mógł z nich skorzystać w pierwotnie prowadzonym postępowaniu sądowym, a jego zdaniem z tych okoliczności wynika, iż sprawa nie została właściwie rozpatrzona w postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
Stosownie zaś do treści art. 59 § 1 powołanej ustawy, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. Jako przesłankę wznowienia wskazał art. 273 § 2 P.p.s.a. - powołując się na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Oznacza to, że podstawy wznowienia nie stanowi przesłanka nieważności. Z akt sprawy wynika, że ostatnio w sprawie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1621/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 420/16 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 420/16.
Z tego względu uznano, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi K. J. z dnia [...] maja 2018 r. o wznowienie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 275 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło