II SAB/Wa 313/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji waloryzacyjnych w przedmiocie świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego postanawia -odrzucić skargę- K. J. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji waloryzacyjnych w przedmiocie świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. Skarżący zarzucił, że organ potraktował wniosek niezgodnie z wolą strony i po jego rozpatrzeniu wydał decyzję z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji waloryzacyjnej z dnia 1 marca 2006 r. ustalającej wysokość świadczenia od dnia 1 marca 2006 r. na podstawie dokonanej waloryzacji oraz odmówił uchylenia decyzji waloryzacyjnej wydanej w 2008 r. Podniósł, że organ błędnie pouczył w tej decyzji o prawie odwołania do sądu powszechnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i § 2 (pkt 1-4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przepisami prawa. Kwestie związane z zaopatrzeniem emerytalnym policjantów w tym kwestie waloryzacji świadczeń, zostały uregulowane w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.). Ustawodawca przyjął w art. 32 ust. 4 powołanej ustawy, że od decyzji o zaopatrzeniu emerytalnym przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. W tego rodzaju sprawach sądem właściwym jest zatem sąd powszechny. Wskazania wymaga przy tym, że przepis art. 33 powołanej ustawy pozwala na ponowne ustalenie prawa do świadczeń i ich wysokości na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w sprawie zostaną przedstawione nowe dowody lub ujawnione nowe okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość. Czynności tej dokonuje organ emerytalny, który rozstrzygał uprzednio w przedmiocie prawa do świadczenia. Stosownie zatem do art. 32 ust. 4 powołanej ustawy, od decyzji waloryzacyjnych, tak jak od pozostałych decyzji organu emerytalnego ustalających prawo do świadczenia i jego wysokość, przysługuje odwołanie do sądu właściwego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepis art. 11 wymienionej ustawy odsyła do przepisów m.in. Kodeksu postępowania administracyjnego wyłącznie w sprawach w niej nieuregulowanych. Wobec tego, że postępowanie w sprawach emerytalno – rentowych, w tym wydawanie w jego ramach decyzji ustalających lub odmawiających prawa do zaopatrzenia emerytalnego, jak również decyzji ponownie ustalającej m.in. wysokość świadczenia, uregulowane zostało w przepisach ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), w ocenie Sądu przepisy k.p.a. dotyczące stwierdzenia nieważności tych decyzji nie mają zastosowania do decyzji organu emerytalnego, czy rentowego. Pogląd ten prezentowany jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (v. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 856/10, Lex nr 784397). Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) wyraźnie wskazuje w jakich trybach możliwa jest weryfikacja decyzji prawomocnych. W związku z tym, że w tego rodzaju sprawach organ nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, która podlegałaby kontroli sądu administracyjnego, stwierdzić należy, że sądowoadministracyjną kontrolą nie jest objęta również bezczynność organu w sprawach zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), w tym także bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności tego rodzaju decyzji. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.