II SAB/Wa 317/15
WyrokWSA w Warszawie2015-06-03
Skład orzekający: Ewa Grochowska-Jung, Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Szkoły Podstawowej pozostawał w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a jeśli tak, czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa, oraz czy zasadne jest wymierzenie grzywny?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Dyrektor Szkoły Podstawowej pozostawał w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, jednakże bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ informacja została udostępniona po wpłynięciu skargi, a zwłoka nie była nadmierna. W związku z tym sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny, umorzył postępowanie w pozostałym zakresie i zasądził zwrot kosztów od Szkoły na rzecz skarżącej, uznając, że skarga była zasadna w momencie jej wniesienia i przyczyniła się do udostępnienia informacji.Stan faktyczny
Skarżąca K.S. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej procedur monitoringu wizyjnego i protokołu z posiedzenia organu zatwierdzającego te procedury. Pomimo upływu ustawowego terminu, szkoła nie udzieliła odpowiedzi ani nie wydała decyzji odmownej. Po wniesieniu skargi i wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, szkoła udostępniła żądane dokumenty, jednak skarżąca podniosła zastrzeżenia co do ich formy i treści. Sąd rozpoznał sprawę, badając kwestię bezczynności organu.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny. 3. Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie. 4. Zasądzono od Szkoły Podstawowej na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. oddala wniosek o wymierzenie grzywny, 3. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] na rzecz skarżącej K. S. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
K.S. w skardze (pismo z dnia [...] stycznia 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła Dyrektorowi Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] bezczynność w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W konkluzji skargi wnosiła o:
1) zobowiązanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w [...], jako organu samorządowej jednostki organizacyjnej, właściwej na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1997 r. do reprezentowania spraw szkoły na zewnątrz, do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;
2) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości na postawie art. 149 § 2 i art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi;
3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi K.S. wskazała, iż dnia [...] listopada 2014 r., pocztą elektroniczną, na adres wskazany w BIP Szkoły Podstawowej Nr [...] w [...], złożyła do Dyrektora Szkoły wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Treścią wniosku było udostępnienie pocztą elektroniczną:
- skanu dokumentu stanowiącego obowiązujące procedury monitoringu wizyjnego w Szkole Podstawowej Nr [...] w [...];
- skanu protokołu z posiedzenia organu zatwierdzającego obowiązujące procedury monitoringu wizyjnego w Szkole Podstawowej Nr [...] w [...].
Wobec braku jakiejkolwiek reakcji ze strony Szkoły, w dniu [...] grudnia 2014 r. skarżąca wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, to jest braku udostępnienia żądanej informacji publicznej.
Do dnia złożenia niniejszej skargi, tj. do [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 pkt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym, w ocenie skarżącej, świadomie naruszył 14 dniowy termin zapisany art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr [...] im. [...] w [...] wniósł o jej oddalenie.
Organ przyznał okoliczność złożenia przez skarżącą wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób i w dacie wskazanym w skardze. Wskazał, iż żądana przez skarżącą informacja została jej udostępniona drogą elektroniczną w dniu [...] stycznia 2015 r. Nadmienił, iż wezwanie do zaprzestania naruszenia prawa wpłynęło do Szkoły w okresie ferii świątecznych, z czego skarżąca musiała sobie zdawać sprawę. Organ nadmienił, iż skarżąca od kilku miesięcy składa wiele wniosków o udostępnienie informacji publicznych. Z tych powodów żądanie wymierzenia grzywny, i to w maksymalnej wysokości, jest niezasadne i w sposób znaczny uszczupli skromny fundusz Szkoły.
Realizując wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Dyrektor Szkoły, pismem z dnia [...] marca 2015 r. przedstawiła kserokopie dwóch przesłanych skarżącej w dniu [...] stycznia 2015 r. dokumentów.
Na rozprawie skarżąca potwierdziła otrzymanie w dniu [...] stycznia 2015 r. dwóch dokumentów w takiej samej formie graficznej jak Szkoła załączyła przy piśmie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2015 r. Natomiast pełnomocnik Szkoły oświadczyła, iż przedmiotowe dokumenty to jedyne dokumenty dotyczące żądania skarżącej.
Skarżąca i pełnomocnik Szkoły podtrzymały swoje żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Kontrola przez sąd administracyjny skargi na bezczynność w przedmiocie dostępu do informacji publicznej wymaga w pierwszej kolejności zbadania, czy żądana informacja jest informacją w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), oraz czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia, w rozumieniu tej ustawy, żądanej informacji. Innymi słowy, konieczne jest ustalenie, czy spełniony jest zakres przedmiotowy (kryterium przedmiotowe) i podmiotowy (kryterium podmiotowe) ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak wypełnienia chociażby jednego z tych kryteriów uniemożliwia zastosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Pojęcie informacji publicznej w rozumieniu art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest bardzo szerokie (por. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28; M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, C. H. Beck 2010, s. 22; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. P 25/12; wyrok NSA z 25 marca 2003 r. sygn. akt II SA 4059/02).
Zgodnie z powyższą koncepcją zakres tematyczny wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r. należy do kategorii informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz szerokiej i otwartej definicji zawartej w art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Krąg podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej został wyodrębniony poprzez bardzo ścisłe kryteria podmiotowe, zawarte w art. 4 ust. 1, 2 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kryteria te określono albo przez przynależność podmiotu zobowiązanego do władz publicznych różnych szczebli (w tym także samorządowych) albo do szeroko rozumianych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Szkoła Podstawowa spełnia to kryterium zarówno jako podmiot wykonujący zadania publiczne zawarte w art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) jako podmiot spełniający kryterium podstawowej jednostki organizacyjnej systemu oświaty w Polsce oraz jako podmiot należący niewątpliwie do kategorii wyszczególnionej w art. ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Powyższe zagadnienie zarówno od strony przedmiotowej jak i podmiotowej nie jest sporne między stronami, dlatego też nie wymaga szerszego wyjaśnienia.
Podkreślenia wymaga tu jednak, iż w sprawach dotyczących bezczynności w udostępnieniu informacji publicznych nie jest wymagane wcześniejsze poprzedzenie skargi stosownym wezwaniem podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej do zaprzestania naruszenia prawa, zatem czynności skarżącej w tym przedmiocie były zbędne (pismo z dnia [...] grudnia 2014 r.).
Przechodząc do meritum sprawy, wskazać należy, iż skarga, w chwili jej sporządzenia ([...] stycznia 2015 r.), zasadnie zarzucała Szkole Podstawowej bezczynność w udostępnieniu żądanej informacji publicznej.
Jednakże stan sprawy uległ istotnej zmianie, gdy porówna się jej stan z chwili składania skargi i z chwili wyrokowania.
Po wpływie skargi do Szkoły, zostały skarżącej przedstawione dokumenty w formie elektronicznej w dniu [...] stycznia 2015 r. za pośrednictwem poczty mailowej, stanowiące żądaną we wniosku z dnia [...] listopada 2014 r. informację publiczną.
Jak wynika z załączników do pisma z dnia [...] marca 2015 r. skarżącej przekazano:
- bliżej niesprecyzowany z tytułu i bez daty dokument podpisany przez Dyrektora Szkoły dotyczący, jak wynika z jego treści, zasad monitoringu na terenie Szkoły;
- protokół z posiedzenia Rady Pedagogicznej z dnia [...] marca 2013 r. (częściowo nieczytelny, co do pkt 7).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pomimo dużej niechlujności przekazanych przez Dyrektora Szkoły dokumentów (vide załączniki do pisma z dnia [...] marca 2015 r.), nie sposób nie uznać, iż żądana przez skarżącą informacja publiczna została jej udostępniona w dniu [...] stycznia 2015 r. Może budzić zastrzeżenia forma graficzna tych dokumentów, nieprawidłowe ustawienia marginesów, powodujące obcięcie ostatnich liter wersów, zniekształcenie tytułów tych dokumentów, częściowo nieczytelny zapis w pkt 7 protokół z posiedzenia Rady Pedagogicznej, jednakże dokumenty te przedstawiają żądane przez skarżącą informacje. Nadto, iż jak wynika z twierdzeń Szkoły, przedstawione wyżej dokumenty to jedyne dokumenty, dotyczące przedmiotowego wniosku.
Pierwszy z przedstawionych wyżej dokumentów, jak wynika z jego treści, dotyczy odpowiedzi na pytanie pierwsze wniosku z dnia [...] listopada 2014 r., zawiera bowiem niewątpliwie procedury monitoringu w Szkole i został podpisany przez Dyrektora Szkoły.
Drugi dokument – protokół z posiedzenia Rady Pedagogicznej, w pkt 3 stanowi odpowiedź na żądanie zawarte w pkt 2 wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej.
Porównując datę wpływu do Szkoły wniosku K.S. o udostępnienie informacji publicznej ([...] listopada 2014 r.) z datą otrzymania przez skarżącą informacji ([...] stycznia 2015 r.) niewątpliwe jest, iż prosta informacja została jej udostępniona z przekroczeniem terminu zakreślonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Również nie można nie zauważyć, iż wpływ do Szkoły skargi na bezczynność ([...] stycznia 2015 r.) spowodował udostępnienie żądanej informacji.
Powyższe ustalenia powodują uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż organ pozostawał w bezczynności w udostępnieniu żądanej informacji, jednakże ponieważ uchybienie w terminie udostępnienia tej informacji nie było nadmierne, nie uznał, iż bezczynność ta ma charakter rażącego naruszenia prawa (pkt 1 wyroku).
Powyższe ustalenia powodują także, iż nie jest zasadne zobowiązywanie Szkoły do udostępnienia żądanej informacji, jak tego żądano w skardze, skoro po wpłynięciu skargi została ona udostępniona, co z kolei powoduje konieczność umorzenia postępowania w pozostałym zakresie (pkt 3 wyroku).
Również niewielka zwłoka w udostępnieniu informacji przemawia, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za oddaleniem skargi w zakresie wymierzenia organowi grzywny (pkt 2 wyroku).
Ponieważ skarga, w chwili jej złożenia była zasadna (bezczynność w udostępnieniu żądanej informacji istniała w dacie złożenia skargi) i niewątpliwie wniesienie skargi przyczyniło się do udostępnienia żądanej informacji, skarżącej należy się od Szkoły Podstawowej Nr [...] w [...] zwrot kosztów niniejszego postępowania, o czym orzeczono w pkt 4 wyroku.
W niniejszej sprawie wyjaśnić także należy, iż w sprawach, których przedmiotem jest bezczynność podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznych, sąd administracyjny nie wnika czy zagadnienie będące przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej zostało przez organ prawidłowo załatwione udostępnionymi dokumentami. W szczególności przedmiotem takiego postępowanie nie jest badanie czy organ prawidłowo załatwił daną sprawę, czy przedstawione w odpowiedzi na wniosek dokumenty są poprawnie sporządzone, czy zawierają wady prawne. W sprawie o bezczynność sąd administracyjny nie kontroluje zasadności wydania ani prawidłowości dokumentów stanowiących udostępnioną informację publiczną. Z tych też przyczyn zagadnienia wskazane przez skarżącą w załączniku do protokołu nie stanowią przedmiotu niniejszego postępowania. W szczególności poza kognicją sądu administracyjnego w tej sprawie jest badanie czy w Szkole Podstawowej Nr [...] w [...] monitoring został wprowadzony prawidłowo. Przedmiot niniejszego postępowania jest ograniczony jedynie do oceny czy żądanie wniosku stanowi informację publiczną, czy podmiot do którego wniosek skierowano jest podmiotem zobowiązanym z ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia żądanej informacji oraz czy informację tę istotnie żądającemu udostępnił i tylko w tym zakresie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w niniejszym wyroku i jego uzasadnieniu.
Reasumując, mając powyższe ustalenia na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisów art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło