II SAB/Wa 319/04

PostanowienieWSA w Warszawie2005-03-22

Skład orzekający: Ewa Grochowska-Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność innego organu w sprawie udostępniania informacji publicznej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność innego organu w sprawie udostępniania informacji publicznej, jeśli postępowanie prowadzone na skutek tego zażalenia nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i jego rozpoznanie nie prowadzi do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Stan faktyczny
Skarżący Z. L. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] sierpnia 2004 r. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w sprawie rozpatrzenia dwóch podań z dnia [...] sierpnia 2004 r. z zakresu udostępniania informacji publicznej. Zażalenie zostało wniesione w trybie art. 37 KPA. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] sierpnia 2004 r. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w sprawie rozpatrzenia dwóch podań z dnia [...] sierpnia 2004 r. z zakresu udostępniania informacji publicznej postanawia -odrzucić skargę - Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu). Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Należy w tym miejscu podkreślić, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] sierpnia 2004 r. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w sprawie rozpatrzenia dwóch podań z dnia [...] sierpnia 2004 r. z zakresu udostępniania informacji publicznej. Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W związku z tym, że postępowanie prowadzone na skutek wniesienia przedmiotowego zażalenia nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej skargę należy uznać za niedopuszczalną. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło