II SAB/Wa 319/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M.S.A. z siedzibą w [...] na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę – M.S.A. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w rozpoznaniu jej wniosku z [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że M.S.A. w dniu z [...] stycznia 2018 r. zwróciła się do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z wnioskiem o udostępnienie, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 16 września 2001 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) o dostępie do informacji publicznej: 1) wydruku, skanu wydruku lub egzemplarzy w formie elektronicznej świadectw pochodzenia uzyskanych przez E. K. sp. z o.o. w okresie od [...] lipca do [...] sierpnia 2016 r.; 2) kserokopii wniosków E. K. sp. z o.o. o wydanie świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii w okresie od [...] stycznia do [...] czerwca 2017 r.; 3) kserokopii lub skanów dokumentów księgowych (np. faktur) przekazanych do Urzędu Regulacji Energetyki przez E. K. sp. z o.o. w okresie od [...] lipca 2014 r. do [...] marca 2015 r. zawierających ceny biomasy wykorzystywanej w procesie wytwarzania energii elektrycznej z biomasy; 4) informacji, w jakim terminie jest planowane zakończenie postępowań o wydanie świadectw pochodzenia za okres od [...] stycznia do [...] czerwca 2017 r. dla E. K. sp. z o.o. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki uznał, że udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej podlegają informacje (dokumenty) których domaga się Spółka w pkt 1, 3 i 4 wniosku. W związku z tym w piśmie z [...] stycznia 2018 r., doręczonym skarżącej w tym samym dniu, organ poinformował skarżącą, że: 1) w okresie od [...] lipca do [...] sierpnia 2016 r. E. K. sp. z o.o. nie uzyskała świadectw pochodzenia; 2) E. K. sp. z o.o. w okresie od [...] lipca 2014 r. do [...] marca 2015 r. nie przekazywała do organu dokumentów księgowych zawierających ceny biomasy wykorzystywanej w procesie wytwarzania energii elektrycznej z biomasy; 3) postępowanie o wydanie świadectw pochodzenia za okres od [...] stycznia do [...] czerwca 2017 r. dla E. K. sp. z o.o. zostały zakończone. Organ stwierdził, że wnioski E. K. sp. z o.o. o wydanie świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii w okresie od [...] stycznia do [...] czerwca 2017 r. (pkt 2 wniosku o udostępnienie informacji publicznej) nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i w związku z tym nie podlegają udostępnieniu na podstawie tej ustawy. Wnioski o wydanie świadectw pochodzenia (oświadczenia przedsiębiorców energetycznych złożone w celu uzyskania świadectwa pochodzenia) to dokumenty prywatne, dotyczące sprawy indywidualnej, a nie urzędowe. M. W. S.A. z siedzibą w [...] w skardze do Sądu z 24 kwietnia 2018 r. stwierdziła, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki jest bezczynny w rozpoznaniu jej wniosku z [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z treści skargi wynika, że Spółka kwestionuje stanowisko organu, że wnioski o wydanie świadectwa pochodzenia dotyczą sprawy indywidualnej, nie są dokumentami urzędowymi i w związku z tym nie stanowią informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informacja wytworzona przez organy władzy publicznej oraz podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Wnioski o wydanie świadectw pochodzenia, o które zwróciła się skarżąca, zostały wytworzone przez E. K. sp. z o.o. (przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu art. 3 ust. 12 lit a ustawy z 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, Dz. U. z 2017 r., poz. 220 ze zm.), w związku z wykonywaną przez nie działalnością polegającą na wytwarzaniu energii w instalacji odnawialnego źródła energii elektrycznej. Według strony skarżącej, jest oczywiste, że przedsiębiorca energetyczny wykonuje zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym nie jest prawidłowe zapatrywanie organu, że wnioski o wydanie świadectw pochodzenia dotyczą indywidualnej sprawy. Spółka powołała się na wyrok NSA z 7 grudnia 2016 r., I OSK 462/15 i stwierdziła, że informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowią informacje istotne z perspektywy ochrony środowiska i bezpieczeństwa energetycznego. Postępowania związane ze świadectwami pochodzenia energii dla przedsiębiorców czy dane dostawców biomasy i jego źródła, nie stanowią wyłącznie sprawy indywidualnej tych podmiotów, skoro poznanie informacji o nich rzutuje na ocenę działań organów administracji i podmiotów wykonujących zadania publiczne z zakresu ochrony środowiska i bezpieczeństwa energetycznego, co jest sprawą publiczną. M. W. dodała, że treść wniosków o wydanie świadectw pochodzenia, podlega udostępnieniu również na podstawie ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2017 r., poz. 1405). A zatem, nawet gdyby przyjąó, że brak jest podstaw do udzielenia informacji na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to na podstawie wymienionej ustawy te informacje podlegają udostępnieniu. W konkluzji Spółka stwierdziła, że organ nie udostępniając spornej informacji, stanowiącej informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej w terminie określonym w tej ustawie (ewentualnie nie powiadamiając strony o powodach opóźnienia w udostępnieniu tej informacji, nie wydając decyzji 0. odmowie jej udostępnienia) pozostaje w bezczynności. Zdaniem strony ten zarzut jest uzasadniony również w sytuacji, "gdyby teoretyczne uznać za zasadne" zakwalifikowanie żądanych informacji jako mogących wpływać lub wpływających na elementy środowiska w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (wówczas powinny być one udostępnione bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku, art. 14 ust. 1 ustawy). Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. We wniosku z [...] stycznia 2018 r. skarżąca Spółka powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, domagała się od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki udostępnienia m. in. kserokopii wniosków E. K. sp. z o.o. o wydanie świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii w okresie od [...] stycznia do [...] czerwca 2017 r. W odpowiedzi na ten wniosek Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w piśmie z [...] stycznia 2018 r. przesłanym Spółce drogą elektroniczną, poinformował, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na podstawie powołanej ustawy. Zdaniem organu wnioski o wydanie świadectw pochodzenia to dokumenty prywatne kierowane przez dany podmiot do organu administracji publicznej. Sąd podziela to zapatrywanie organu ponieważ znajduje ono uzasadnienie w okolicznościach faktycznych oraz prawnych rozpatrywanej sprawy. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że według art. 3 pkt 12 ustawy Prawo energetyczne, przedsiębiorstwo energetyczne to podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie: wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi albo przesyłania dwutlenku węgla. Spółka z o.o., czyli podmiot prywatny, prowadzący działalność gospodarczą, polegającą na wytwarzaniu energii elektrycznej, nie wykonuje zadań należących do władzy publicznej (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Tym samym ta działalność nie kwalifikuje się do wykonywania zadań publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych. Z przepisu tego wynika, że udostępnieniu w trybie tej ustawy podlega dokument urzędowy (zarówno jego treść jak i postać w jakiej został utrwalony). W przypadku innych rodzajów "nośników" informacji publicznej, niż dokument urzędowy, podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie ma obowiązku udostępnienia samego nośnika, a jedynie zawartą w nim informację publiczną. W związku z tym żądanie udostępnienia zarazem określonej treści i postaci dokumentu prywatnego w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. nie jest dopuszczalne, można natomiast domagać się zawartej w dokumencie prywatnym informacji, jeżeli jest to informacja publiczna (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka- Ostrowska: Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wolters Kluwer Warszawa 2016, Komentarz do art. 6 punkt 18, Lex 2018). W konsekwencji żądanie udostępnienia informacji publicznej, zawartej w dokumencie prywatnym przez udostępnienie dokumentu prywatnego w postaci, w jakiej został utrwalony, nie podlega uwzględnieniu na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Inaczej mówiąc - informacja zawarta w dokumencie prywatnym, którym dysponuje organ, mająca cechy informacji publicznej podlega udostępnieniu. Udostępnieniu nie podlega natomiast cały dokument prywatny, będący nośnikiem tej informacji (por. np. wyroki NSA z 13 czerwca 2014 r., I OSK 3070/13, z 7 sierpnia 2014 r" I OSK 2799/13, z 26 stycznia 2018 r., I OSK 814/16 i powołane tam orzecznictwo). Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie dotyczył jednakże udostępnienia konkretnej informacji o charakterze publicznym, lecz zawierał żądanie udostępnienia dokumentu prywatnego w postaci wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia energii. Z art. 61 ust. 1 i 2 oaz art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że prawo dostępu do informacji publicznej dotyczy, co do zasady, informacji o działalności podmiotów wykonujących zadania władzy publicznej, w ograniczonym zaś zakresie - prawo dostępu do nośników informacji publicznej, mających charakter dokumentów urzędowych. W związku z tym skarżąca Spółka nie mogła skutecznie domagać się udostępnienia kopii wniosków o wydanie świadectw pochodzenia. Organ administracji publicznej rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji publicznej był związany jego treścią i dlatego stanowisko organu co do tego, że domaganie się udostępnienia spornych wniosków (dokumentów prywatnych) nie może być uznane za równoznacznie z domaganiem się dostępu do informacji publicznej, należy uznać za prawidłowe. Należy wreszcie stwierdzić, że sporny wniosek o wydanie świadectwa pochodzenia nie stanowi informacji o środowisku w rozumieniu art. 8 i nast. ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018, poz. 2081), nie dotyczy bowiem stanu elementów środowiska oraz wzajemnych oddziaływań między tymi elementami, emisji i zanieczyszczeń. W związku z tym nie ma podstaw do udostępnienia żądanej informacji na podstawie tej ustawy (por. np. wyrok NSA z 24 lutego 2016 r., i OSK 2267/14). Z tych względów zarzut bezczynności organu nie jest uzasadniony. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji.