II SAB/Wa 320/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-05

Skład orzekający: Danuta Kania, Sławomir Antoniuk, Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez pełnomocnika skarżącego jest dopuszczalne i wiążące dla sądu?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z zasadą dyspozycyjności, cofnięcie skargi przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego jest wiążące dla sądu.
Stan faktyczny
Skarżący S. P. złożył skargę na bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie cofnął skargę, do czego przyłączył się również. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącemu S. P. kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Koła Łowieckiego [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącemu S. P. kwotę 100 (słownie: sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. S. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 29 marca 2014 r. na bezczynność Koła Łowieckiego "[...]" w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że jest ona nieuzasadniona oraz wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy kopię pisma skarżącego z dnia 3 lutego 2015 r. o cofnięciu skargi. Wskazany pełnomocnik oświadczył również, że przyłącza się do powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że ustanowiony w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego oświadczył, że podtrzymuje wniosek o cofniecie skargi w niniejszej sprawie. Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oświadczenie nie budzi przy tym wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło