II SAB/Wa 323/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Janusz Walawski (sprawozdawca), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Dyrektora Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej z siedzibą w [...] dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. A. S., w dniu [...] kwietnia 2016 r., pocztą elektroniczną skierował do Dyrektora Naukowej i Akademickiej Sieci Komputerowej w [...] (dalej zwany Dyrektorem) wniosek o udostępnienie informacji związanej z wysokością jego uposażenia za miesiąc luty 2016 r. z wyszczególnieniem na kwotę brutto i netto, a także z rozbiciem uposażenia na wszystkie jego składniki. W odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2016 r. poinformowano skarżącego, że wysokość miesięcznego wynagrodzenia Dyrektora została ustalona przez ministra nadzorującego jako 5,1 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Podano również, że żadnych innych świadczeń dodatkowych Dyrektor w lutym 2016 r. nie otrzymał, a podatki i składki na ubezpieczenie społeczne zostały odprowadzone w wysokości i terminie przewidzianych obowiązującymi przepisami prawa. Następnie, w uzupełnieniu odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. poinformował wnioskodawcę, że jego wynagrodzenie za miesiąc luty 2016 r. wynosiło 20 200 zł brutto, składki ubezpieczeniowe finansowane przez ubezpieczonego wyniosły 3221,02 zł, składki społeczne finansowane przez płatnika wyniosły 4576,62 zł, składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 1824,57 zł, zaliczka na podatek dochodowy odprowadzona do Urzędu Skarbowego wyniosła 2007 zł, kwota wynagrodzenia 13 147,41 zł. Inne świadczenia nie zostały wypłacone. Powyższa informacja została w tym samym dniu przesłana wnioskodawcy pocztą elektroniczną. A. S., za pośrednictwem Dyrektora w dniu [...] maja 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. Skarżący we wniesionej skardze zażądał: 1. zobowiązania organu do rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r., 2. zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, 3. udzielenia mu pomocy prawnej w części poprzez zwolnienie od kosztów związanych z opłatą za skargę. Dyrektor w odpowiedzi na skargę wniósł o : 1. umorzenie postępowania z uwagi na przekazanie skarżącemu odpowiedzi na pytanie przekazane w trybie zapytania o informację publiczną (odpowiedź strony z dnia [...] kwietnia 2016 r. w załączeniu) z tzw. ostrożności procesowej wniósł o: 2. odrzucenie skargi na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze względu na treść art. 22 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz udzielenie odpowiedzi skarżącemu mailem z dnia [...] kwietnia 2016 r., 3. odrzucenie skargi na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze względu na treść art. 17 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ przed złożeniem skargi na bezczynność po otrzymaniu przez skarżącego maila z dnia [...] kwietnia 2016 r. powinien on zwrócić się o ponowne rozpatrzenie sprawy; brak zachowania procedury określonej w tym przepisie powoduje, iż skarga była niedopuszczalna – skarżącemu nadal przysługiwała procedura odwoławcza, 4. ewentualne oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 5. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast art. 3 § 1 powołanej ustawy stanowi, że sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Skarga na bezczynność organu administracji publicznej lub innych podmiotu wymienionych w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.) przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty (inne niż decyzje i postanowienia) lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takich sprawach skargę na bezczynność można wnieść skutecznie, jeżeli podmiot obowiązany nie załatwia sprawy w terminie określonym przepisami regulującymi sposób postępowania. Aby można było mówić o bezczynności organu (podmiotu obowiązanego), należy jednak przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego, w nakazanym prawem terminie, nie wypełnia. W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że żądana przez skarżącego informacja w zakresie określonym w jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. jest informacją publiczną oraz to, że wniosek został skierowany do podmiotu obowiązanego. Kwestią sporną jest termin jej udostępnienia. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie oczywiste jest spełnienie przez wniosek skarżącego warunków podmiotowych i przedmiotowych stanowiących o jego zakwalifikowaniu, jako mieszczącego się w granicach zakreślonych przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Za takim zakwalifikowaniem przemawia skierowanie go do podmiotu mieszczącego się w ramach art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a żądana informacja mieści się granicach zakreślonych w art. 1 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W ocenie Sądu organ dopuścił się bezczynności, gdyż wniosek skarżącego nie został rozpatrzony w terminie określonym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym udostępnienie informacji następuje bez względnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten w rozpoznawanej sprawie nie został zachowany, ponieważ precyzyjnej odpowiedzi na wniosek z [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor udzielił skarżącemu dopiero pismem z dnia [...] maja 2016 r. już po wniesieniu skargi na bezczynność. Wyjaśnić należy, że Sąd nie uwzględnił wniosków zawartych w odpowiedzi na skargę, gdyż są one całkowicie niezasadne i nie znajdują podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarga na bezczynność w dostępie do informacji publicznej nie wymaga wezwania organu do podjęcia czynności związanych z rozpatrzeniem wniosku, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy odnosi się do sytuacji, w której organ wydał decyzję na podstawie art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, tzn. odmówił udostępnienia informacji publicznej. Skoro skarga była dopuszczalna a Sąd stwierdził bezczynność organu, to z oczywistych względów nie podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w bezczynności Dyrektora rażącego naruszenia prawa, bowiem organ podejmował działania zmierzające do realizacji wniosku skarżącego (pismo z dnia [...] kwietnia 2016 r.) oraz udostępnił żądaną informację (pismo z dnia 31 maja 2016 r., a bezczynność nie była długotrwała. Mając na uwadze przedstawione okoliczności i rozważania prawne, orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.