II SAB/Wa 327/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2018 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę – T. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu jego wniosku z [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący w piśmie z [...] stycznia 2018 r. zwrócił się do Prezydenta [...] o udostępnienie informacji o przebiegu remontu Sali Kongresowej w [...]. Wnioskodawca podał, że domaga się umów z wykonawcami dokumentacji technicznej remontu i z wykonawcami robót, harmonogramu remontu, specyfikacji kosztów (zamierzonych, rzeczywiście poniesionych i przewidzianych do zakończenia remontu), wykazu osób odpowiedzialnych za remont. Prezydent [...] (Biuro Nadzoru Właścicielskiego Urzędu [...]) w piśmie z [...] stycznia 2018 r. (doręczonym skarżącemu 6 lutego 2018 r.) powiadomił T. W., że nie dysponuje żądanymi informacjami. Organ dodał, że ich dysponentem są : Zarząd Mienia [...] oraz Zarząd Spółki P. sp. z o.o. W skardze do Sądu T. W. zarzucił Prezydentowi [...] naruszenie art. 2, art. 4 i art. 5 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) przez nieudostępnienie żądanych informacji dotyczących remontu Sali Kongresowej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia tych informacji, "wyciągnięcie konsekwencji prawnych" względem osób, które nie udostępniły informacji publicznej (art. 23 ustawy) oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że jeżeli organ do którego złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie posiada tej informacji, to powinien przekazać go do "właściwego wydziału", a nie informować wnioskodawcę, że nie posiada żądanych informacji. Skarżący dodał, że remont Sali Kongresowej trwa już cztery lata, a więc dwukrotnie dłużej niż planowano, zaś zaplanowane środki finansowe na ten cel, pochodzące z budżetu miasta, zostały już przekroczone. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ podał, że Zarząd Mienia [...] oraz P.sp. z o.o. są odrębnymi od Prezydenta [...] podmiotami, które samodzielnie i we własnym imieniu udostępniają informacje publiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, ponieważ Prezydentowi [...] nie można zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie remontu Sali Kongresowej. Z przepisu art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że do udostępnienia informacji publicznej zobowiązane są podmioty będące w jej posiadaniu. Oznacza to, że adresat wniosku jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (wydania decyzji o odmowie udostępnienia) jeżeli ją ma, bez względu na to, czy ją samodzielnie wytworzył, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów. Jeżeli takich informacji (dokumentów) organ nie posiada, aby uwolnić się od zarzutu bezczynności, powinien odpowiedzieć na wniosek, wskazując że nie posiada żądanych informacji i dlaczego. W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] w piśmie z [...] stycznia 2018 r. poinformował skarżącego, że nie dysponuje żądaną informacją oraz że jej dysponentami są Zarząd Mienia [...] oraz Zarząd Spółki P.sp. z o.o.(spółka miejsca zarządzająca [...]). Można dodać, że w kolejnych odpowiedziach (w związku z ponawianiem przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej), organ wyjaśniał, że organ do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie ma podstaw prawnych do przekazywania go do innych podmiotów (w rozpatrywanym przypadku podmiotów, które nie są komórkami organizacyjnymi Urzędu [...]). Sąd uznaje to stanowisko organu za prawidłowe. Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że adresatem wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej był Prezydent [...], a więc organ władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). P.sp. z o.o. - miejska spółka prawa handlowego powołana do zarządzania mieniem należącym do [...], a więc [...] (w tym Salą Kongresową) jak i Zarząd Mienia [...] (jednostka organizacyjna [...] nie posiadająca osobowości prawnej, prowadzona w formie jednostki budżetowej) to odrębne do Prezydenta [...] podmioty prawa, które samodzielnie i we własnym imieniu realizują przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są w m. in. podmioty reprezentujące inne osoby prawne lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Skarżący chcąc uzyskać interesującą go informację powinien wystąpić z wnioskiem o jej udostępnienie do podmiotu, który nią dysponuje. Prezydent [...] nie miał podstaw do przekazania otrzymanego (do niego skierowanego) wniosku, innemu podmiotowi. Jak już powiedziano, z bezczynnością w sprawie dotyczącej udzielenia informacji publicznej będziemy więc mieli do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot będąc zobowiązany do udzielenia informacji publicznej (art. 6 ustawy) i będący w posiadaniu żądanej informacji (art. 4 ust. 3 ustawy) - nie udziela tej informacji (art. 10 ust 1 ustawy), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 ustawy). Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Z tego wynika, że Prezydentowi [...] nie można zarzucić bezczynności w rozpoznaniu wniosku T. W. z [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Organ w dniu [...] stycznia 2018 r. wyjaśnił bowiem skarżącemu, że nie dysponuje żądaną informacją publiczną i wskazał przyczyny tego stanu rzeczy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) oddalił skargę. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 tej ustawy.