II SAB/Wa 328/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2024 r. sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego składowania odpadów 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania pkt 1 wniosku G. P. z dnia [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego składowania odpadów, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz G. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. G. P. (dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżący") w piśmie z [...] marca 2024 r. kierowanym do Wójta Gminy [...] (dalej jako "Wójt" lub "organ") zawarł wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wnioskodawca wskazał, że z pisma organu z [...] lutego 2024 r. wynika, że właściciel działek w miejscowości [...] na których składowane są odpady został wezwany do złożenia wyjaśnień. Organ na podstawie informacji uzyskanych od ww. właściciela stwierdził brak nieprawidłowości w zakresie naruszenia przepisów o ochronie środowiska. Z informacji, które uzyskał wnioskodawca drogą telefoniczną 6 marca 2024 r. postępowanie administracyjne w tej sprawie nie zostało wszczęte. Uwzględniając powyższe wnioskodawca na podstawie art. 61 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 8 i art. 9 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko a także art. 6 ust. 1 pkt 4 lit a) ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł o przekazanie mu kopii postanowienia administracyjnego o odmowie wszczęcia postępowania oraz udzielenie następujących informacji: 1) Jakie działania, czynności kontrolne oraz dowody przeprowadziła Gmina w zakresie niniejszego postępowania, które uzasadniałyby stwierdzenie, że nie doszło do naruszenia prawa, w szczególności, czy i kiedy przeprowadzono wizję lokalną, czy i w jaki sposób zweryfikowano jakie odpady oraz w jakiej ilości są składowane na przedmiotowych działkach? 2) Treść wyjaśnień właściciela przedmiotowych działek. Wnioskodawca wskazał, aby organ w odpowiedzi nie podawał danych osobowych osób trzecich, w tym w szczególności właściciela ww. działki. Dane podlegające ochronie, np. dane osobowe powinny być zanonimizowane. Nadto wnioskodawca zawarł prośbę o przesłanie ww. informacji w formie elektronicznej na jego skrzynkę ePUAP. Pismem z 7 maja 2024 r. wnioskodawca wniósł skargę na bezczynność Wójta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru - poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji - poprzez brak zastosowania, polegający na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku - poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji, 4) art. 6 ust. 1 pkt. 4 lit a) ww. ustawy w zakresie, w jakim z przepisu tego wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć oraz dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających - poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji, 5) art. 8 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w posiadaniu władz publicznych oraz, że informacje te udostępniane są na pisemny wniosek o udostępnienie informacji - poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 4 stycznia 2024 r. złożył poprzez platformę ePUAP wniosek do organu o przeprowadzenie kontroli na działkach nr [...], [...] oraz [...] w miejscowości [...] w zakresie przestrzegania przez właściciela tych działek przepisów ochrony środowiska oraz ustawy o odpadach. Organ pismem z 22 lutego 2024 r. poinformował wnioskodawcę, że przeprowadzono stosowną kontrolę oraz stwierdzono brak nieprawidłowości w zakresie ochrony środowiska. Sprawie tej nadano znak [...]. Tego typu lakoniczna odpowiedź nie usatysfakcjonowała skarżącego, w związku z tym 6 marca 2024 r. poprzez platformę ePUAP wniósł podanie do organu o udzielenie informacji o ww. sprawie. Z uwagi na brak jakiejkolwiek odpowiedzi w przedmiotowej sprawie ze strony organu w dniu 9 kwietnia 2024 r. skarżący wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], za pośrednictwem Wójta, ponaglenie na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie. Skarżący wskazał, że termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął zarówno zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po 14 dniach od złożenia wniosku, jak również zgodnie z art. 14 ust. 1 o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie po miesiącu od dnia otrzymania wniosku. Pomimo upływu tych terminów podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. To zaś czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną. Nadto skarżący wyjaśnił, że 6 marca 2024 r. wniósł do organu dwa podania o udzielenie informacji - o sprawie o której mowa w niniejszej skardze (znak [...]), a także w sprawie (znak [...]) dotyczącej wycinki drzewa. W odniesieniu do sprawy znak [...] organ udzielił mu odpowiedniej informacji, tym samym załatwił sprawę w terminie. Natomiast w sprawie znak [...] skarżący nie uzyskał żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że istotą skargi na bezczynność, jak sama nazwa wskazuje, jest bezczynność organu administracyjnego, której w przedmiotowej sprawie nie było. Pismem zaś z 7 marca 2024 r. skarżącemu została udzielona odpowiedź, która została przekazana zainteresowanemu, a zatem w żaden sposób nie można mówić w opisanej sytuacji o bezczynności organu. Faktem jest, że na pismo z 6 marca 2024 r. nie została udzielona wprost odpowiedź, jednakże pismo Wójta z 7 marca 2024 r. w swej treści zawierało wszelkie informacje dotyczące opisanego powyżej postępowania, o które wnosił skarżący. Dlatego też uznano, że informacja została udostępniona i niezasadnym jest kierowanie kolejnego pisma w tej samej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się w części zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej, osób pełniących funkcje publiczne, organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP). Używając w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. pojęcia "każdemu", ustawodawca doprecyzował zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując, że należą do nich władze publiczne, w tym organy władzy publicznej, oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że Wójt jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Jak wynika bowiem z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Natomiast bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji podmiot taki nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), albo nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Pojęcie "informacji publicznej" na gruncie przepisów u.d.i.p. zostało określone w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 tej ustawy. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Z kolei w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymieniono przykładowo kategorie danych, które są informacją publiczną. Ponieważ sformułowania zawarte w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie są zbyt jasne, przy ich wykładni należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych podmiotów w zakresie, w jakim wykonują one zadania publiczne, czy też gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z ust. 2 art. 61 Konstytucji RP prawo do uzyskiwania informacji dotyczy również dostępu do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule, określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej. W świetle powołanych przepisów Konstytucji RP oraz u.d.i.p. pojęcie "informacji publicznej" musi być rozumiane szeroko. W orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjmuje się, że za informację publiczną należy uznać każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przymiot taki posiada także treść dokumentów, których podmiot używa do zrealizowania powierzonych mu prawem zadań. Bez znaczenia przy tym jest, w jaki sposób dokumenty znalazły się w posiadaniu adresata wniosku oraz to czy znajdują się one w posiadaniu także innego podmiotu. Ważne jedynie jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez tego adresata wniosku i odnosiły się do niego bezpośrednio. Informację publiczną mogą zawierać nie tylko dokumenty urzędowe. Zgodnie bowiem z ugruntowaną praktyką orzeczniczą, informacja publiczna obejmuje swoim znaczeniem szerszy zakres pojęciowy niż dokumenty urzędowe (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2215/11). Zauważyć należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. W związku z powyższym, przyjąć należy, że żądana przez skarżącego w pkt 1 wniosku z [...] marca 2024 r. informacja dotycząca jakie działania, czynności kontrolne oraz dowody przeprowadziła Gmina w zakresie interesującego skarżącego postępowania, które uzasadniałyby stwierdzenie, że nie doszło do naruszenia prawa, w szczególności, czy i kiedy przeprowadzono wizję lokalną, czy i w jaki sposób zweryfikowano jakie odpady oraz w jakiej ilości są składowane na przedmiotowych działkach, stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Z uwagi bowiem na to, że obie przesłanki udostępnienia informacji publicznej zostały w zakresie pkt 1 wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r. spełnione (zarówno w odniesieniu do przesłanki przedmiotowej, jak i podmiotowej), organ, do którego skierowano wniosek, winien był podjąć przewidziane prawem działania w celu jego załatwienia. Ustalenie, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną powoduje, że powinna ona zostać udostępniona i to w ustawowym terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), chyba że zachodzą okoliczności, uzasadniające odmowę jej udostępnienia. W tej sytuacji, w realiach niniejszej sprawy nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania pkt 1 wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r., nie stosując się do wymogów przewidzianych w art. 13 ust. 1 i ust. 2 u.d.i.p. W konsekwencji, nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, jakoby udzielił skarżącemu stosownej informacji w piśmie z 7 marca 2024 r. i tym samym skutecznie uwolnił się w ten sposób od zarzutu bezczynności. Zauważyć bowiem należy, że w ww. piśmie, organ udzielając odpowiedzi na poprzednie pismo skarżącego z 28 lutego 2024 r. wzywające do wydania decyzji w sprawie ewentualnych nieprawidłowości w zakresie naruszenia przepisów o ochronie środowiska, poinformował jedynie wnioskodawcę, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, poz. 803, dalej jako "Kpa"), postępowanie wszczyna się na zadanie strony bądź z urzędu. Wójt w przedmiotowym piśmie wyjaśnił, że wobec faktu, iż skarżący jako wnoszący pismo nie mógł być uznany za stronę, a organ po przeprowadzeniu wnikliwej analizy w sprawie nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania zgodnie z ww. przepisem, to tym samym nie mogła zostać wydana decyzja na podstawie art. 104 Kpa. Z powyższego pisma wynika zatem, że organ nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie w której skarżący wykazuje swoje zainteresowanie. Organ nie może więc przekazać skarżącemu kopii postanowienia administracyjnego o odmowie wszczęcia postępowania z uwagi na to, że postanowienie takie nie zostało wydane. Skoro zaś organ nie posiada takiego postanowienia, to nie może skarżącemu zgodnie z zawartym w jego wniosku z [...] marca 2024 r. żądaniem przekazać kopii tego postanowienia. Dlatego w tym zakresie skarga na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej zasługuje na oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zauważyć również należy, że żądanie skarżącego zawarte w pkt 2 jego wniosku z [...] marca 2024 r., tj. treść wyjaśnień właściciela przedmiotowych działek, nie stanowi informacji publicznej w świetle u.d.i.p. Wyjaśnienia takie stanowią bowiem oświadczenie danej osoby fizycznej i nie podlegają udostepnieniu w trybie u.d.i.p. Udostępnienie takich wyjaśnień skarżącemu byłoby możliwe w przypadku, gdyby stanowiły one część akt administracyjnych sprawy, w której skarżący posiadałby przymiot strony postępowania. Tak więc, również w powyższym zakresie skarga na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej zasługuje na oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, że organ pozostaje w bezczynności jedynie w zakresie rozpoznania pkt 1 wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jeśli bowiem żądana informacja ma charakter informacji publicznej udostępnianej w trybie ustawy, podmiot zobowiązany do udzielenia tej informacji pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w terminie przewidzianym tą ustawą nie podejmuje żadnych czynności, czyli milczy i nie udziela informacji, ale również wówczas, gdy posiadając żądaną informację, udziela jej w sposób nieadekwatny do treści wniosku, udziela informacji niepełnej lub wymijającej albo błędnie ocenia żądanie jako niepodlegające ustawie lub też nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia w oparciu o przepis art. 16 lub art. 17 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z 26 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 3656/18, CBOSA). W tej sytuacji, Sąd w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpoznania pkt 1 wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał w pkt 2 sentencji wyroku, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, CBOSA). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969). Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca. W pozostałym, wyżej już wskazanym zakresie, tj. dotyczącym pkt 2 wniosku skarżącego z [...] marca 2024 r. oraz przekazania kopii postanowienia administracyjnego o odmowie wszczęcia postępowania, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku). O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi wysokości 100 zł, Sąd orzekł w pkt 4 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.