II SAB/Wa 331/04

PostanowienieWSA w Warszawie2004-11-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie podlega sądowej kontroli administracji publicznej, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. W związku z tym, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z.L. złożył skargę na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd uznał, że tego typu zażalenie nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA, a zatem sądowa kontrola administracji publicznej nie ma zastosowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. na bezczynność Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia - odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zarzut skargi dotyczy bezczynności Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrzeniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tego typu zażalenie nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też do skarg w tych sprawach nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Dodatkowo wskazać należy, że samo powoływanie się przez skarżącego na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie może powodować konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych akt w innym trybie. W niniejszej sprawie sprawa dostępu do akt postępowania sądowoadministracyjnego jest regulowana przepisami powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło