II SAB/Wa 332/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. M. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania odwołania z [...] listopada 2016 r. postanawia: przyznać D. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania odwołania z [...] listopada 2016 r. W następstwie wniesionej skargi złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zamieszkuje w pokoju w domu rodziców. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną, posiada orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, choruje, utrzymuje się z zasiłku okresowego w wysokości 253,50 zł oraz pomocy alimentacyjnej rodziców w wysokości 127,00 zł. Do wniosku dołączył kserokopie dokumentów potwierdzających jego stan majątkowy i zdrowotny tj. fakturę za zakup leków, decyzję z MOPS o przyznaniu świadczenia w kwocie 253,50 zł za okres od marca do kwietnia 2017 r. Ponadto, na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2017 r. do uzupełnienia oświadczenia o stanie majątkowym, D. M. oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej, która jest zawieszona od 2003 r. Do odpowiedzi wnioskodawca dołączył dokumenty potwierdzające jego stan finansowy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych wynika, że D. M. znajduje się obecnie w trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w pokoju w domu rodziców. Jest osobą chorą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, pozostaje bez pracy, utrzymuje się z zasiłku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w kwocie 253,50 zł oraz alimentów od rodziców w wysokości 127 zł. Wnioskodawca ze świadczeń pomocy społecznej ponosi koszty leków, telefonu i dojazdów na rehabilitację i lekarzy. Wnioskodawca nie posiada wartościowych składników majątkowych, z których mógłby czerpać dodatkowe dochody, a także nie dysponuje oszczędnościami. Biorąc pod uwagę trudną sytuację wnioskodawcy, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy, a tym bardziej wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, zatem przyznać należało prawo pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.