II SAB/Wa 337/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 337/17 oddalającego skargę J.K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 337/17, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, oddalił skargę. Odpis sentencji nieprawomocnego orzeczenia wraz z pouczeniem został doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W dniu 28 listopada 2017 r. (data stempla pocztowego) J.K. wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie przedmiotowego orzeczenia. W uzasadnieniu wskazał, że nie mógł złożyć w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem rozchorował się (zdiagnozowano u niego bardzo ciężką chorobę). Na powyższą okoliczność dołączył kopię zwolnienia lekarskiego obejmującego okres od dnia [...] października 2017 r. do dnia [...] listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Z powołanych wyżej regulacji wynika, że aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony, przywołane wcześniej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony, w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 P.p.s.a., terminie. W przedmiotowej sprawie należy przyjąć, że przyczyna przekroczenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 28 listopada 2017 r. W ocenie Sądu niezwłoczne złożenie przez skarżącego przedmiotowego wniosku tego samego dnia, tj. 28 listopada 2017 r. (pierwszego dnia od zakończenia zwolnienia lekarskiego) spowodowało zachowanie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym przyjmuje się, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu. Analizując treść wniosku Sąd uznał, że J.K. nie uprawdopodobnił, aby niedokonanie przedmiotowej czynności procesowej w terminie, nastąpiło bez jego winy. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 295/05, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II GZ 499/14, dostępne jw.). W przedmiotowej sprawie jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący wskazał stan zdrowia (chorobę), a mianowicie że w dniach od [...] października do [...] listopada 2017 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło mu wykonanie tej czynności osobiście. Jak wskazano powyżej, warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny, wymagając od strony staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw urzędowych wymaga, by w warunkach niesprzyjających okoliczności zewnętrznych, świadomie dołożyć starań i wysiłku, aby zapobiec ewentualnym niekorzystnym konsekwencjom niedochowania obowiązków procesowych. Powołana we wniosku przez J.K. okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim, nie stanowi powodu uniemożliwiającego dokonanie czynności procesowej w postaci złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy zauważyć, że z załączonej kopii zwolnienia lekarskiego wynika, iż wskazania lekarskie dla skarżącego w okresie choroby oznaczono kodem 2 – chory może chodzić. Powyższa adnotacja oznacza, że skarżący mógł samodzielnie dokonać czynności, jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W związku z tym należy uznać, że dolegliwości skarżącego nie miały charakteru "nagłego" oraz nie stanowiły przeszkody, której nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należy zauważyć, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z uwagi na nieskomplikowany charakter, gdzie pismo z wnioskiem mogło się ograniczyć do jednego zdania (zresztą jak uczynił to w piśmie z dnia 28 listopada 2017 r.), nie wymagało skorzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności, w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., gdyż J.K. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.