II SAB/Wa 338/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-05-15

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już prawomocnie przyznane w poprzednim postanowieniu?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, jeśli prawo pomocy w tym zakresie zostało już prawomocnie przyznane w poprzednim postanowieniu. W takiej sytuacji postępowanie w przedmiocie tego wniosku powinno zostać umorzone na podstawie art. 249a PPSA. Jednocześnie, jeśli strona wnioskuje również o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, należy rozpoznać ten wniosek odrębnie, oceniając sytuację materialną strony.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wcześniej, prawomocnym postanowieniem, zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Strona wskazała na trudną sytuację materialną swoją i rodziny, utrzymując się z niskich świadczeń emerytalnych i sprzedaży materiałów wtórnych, posiadając zadłużenie za lokal mieszkalny. Sąd rozpoznał wniosek, umarzając postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych jako zbędne i przyznając prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
1. przyznano B. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, 2. umorzono postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. z dnia 1 maja 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. G. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. przyznać B. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. zostało przyznane B. G. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r. oddalił wniesioną skargę. Skarżąca, wnioskiem z dnia 1 maja 2017 r., ponownie wystąpiła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wniosła również o ustanowienie radcy prawnego. Wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz bezrobotnym synem (ur. w 1975 r.). Podała, że dopiero od 30 czerwca 2016 r. otrzymuje emeryturę w wysokości 943,50 zł netto, natomiast mąż - częściową emeryturę w kwocie 118 dolarów amerykańskich. Oświadczyła, że rodzina pozostaje w ubóstwie - nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a z uwagi na brak środków finansowych, opłaty są wnoszone wyłącznie za zużycie energii elektrycznej oraz dostęp do internetu za środki uzyskane przez męża ze sprzedaży materiałów wtórnych. Podniosła, że zalegają z opłatami za mieszkanie na kwotę 85.211,03 zł. Do wniosku zostały załączone kserokopie: decyzji ZUS Oddział w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. o przeliczeniu emerytury wnioskodawczyni, wezwania syna strony przez PUP w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. do osobistego stawiennictwa, nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Okręgowy w [...] w dniu [...] lutego 2017 r., sygn. akt [...], pozwu z dnia [...] stycznia 2017 r. wniesionego przez Gminę [...] - [...] Zarząd Nieruchomości Komunalnych Samorządowy Zakład Budżetowy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, zostało już przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 r. (k-19 akt). Oznacza to, że skarżąca w tej sprawie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym, włącznie z postępowaniem kasacyjnym. Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawczyni wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, trzeba uznać, że wniosek strony obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych kserokopii dokumentów, skarżąca wraz z rodziną znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i finansowej - rodzina utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości około 1.300 zł oraz ze zbierania materiałów wtórnych i ich sprzedaży. Nadto nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Zajmowany lokal jest zadłużony na kwotę ponad 85.000 zł. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło