II SAB/Wa 339/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 9 grudnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla R. P. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie R. P. we wniosku z dnia 16 marca 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku, uzupełnionego dokumentem źródłowym w postaci zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia 5 czerwca 2014 r., wynika, że skarżący obecnie przebywa w Zakładzie Karnym, nie pracuje w warunkach pozbawienia wolności i nie posiada jakiegokolwiek dochodu. Nie posiada również żadnych oszczędności ani majątku. W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym zaś zakresie skarżący wykazał, iż jest osobą pozbawioną wolności i nie osiąga żadnego dochodu ani nie posiada oszczędności, a w konsekwencji nie posiada środków finansowych na poniesienie w niniejszej sprawie kosztów sądowych oraz wydatku związanego z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.