II SAB/Wa 345/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 292/23 w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] w przedmiocie niewydania odpisów decyzji postanawia odrzucić skargę. Z.W.– skarżący w niniejszej sprawie, pismem z 7 lutego 2024 r. złożył – za pośrednictwem Wojskowego Biura Emerytalnego w W. – skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wa 292/23, w sprawie z jego skargi na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W., zwanego dalej "Dyrektorem WBE" w przedmiocie niewydania odpisów decyzji. W skardze sformułował liczne zarzuty wobec sposobu wykonania przez organ zobowiązania określonego wyrokiem Sądu z dnia 28 lipca 2023 r. Przywołał orzeczenia Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego. Wniósł o otwarcie sprawy "na nowo", wymierzenie grzywny z uwagi na lekceważenie przez organ wspomnianego wyroku. Do skargi załączył kopie dokumentacji prowadzonej z organem w sprawie przysługującego skarżącemu świadczenia emerytalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor WBE wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wyrok Sądu został wykonany, bowiem przy piśmie z 2 listopada 2023 r. przesłano skarżącemu 33 uwierzytelnione kopie decyzji z jego akt emerytalnych z okresu od 1 marca 1993 r. do 5 marca 2020 r. Zdaniem Dyrektora WBE, wobec niewskazania przez skarżącego żadnej z przesłanek określonych w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", brak jest podstaw do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej powołanym wyrokiem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 4 lipca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi o wznowienia postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie podstawy prawnej wznowienia oraz okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Skarżący w piśmie z 17 lipca 2024 r. podniósł zarzuty naruszenia licznych przepisów Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei w piśmie z 9 sierpnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skierowane do skarżącego na podstawie zarządzenia z 4 lipca 2024 r., przywołał m.in. art. 273 § 2 p.p.s.a.. Sąd zważył, co następuje. Stosownie do art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy procesowej, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej (art. 276 p.p.s.a.). Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Uzasadnienie natomiast podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i – przy przyczynach restytucyjnych – wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności. Strona skarżąca powinna sprecyzować podstawę (podstawy) prawną wznowienia z dokładnym wskazaniem okoliczności faktycznych i prawnych przemawiających za ponownym rozpoznaniem sprawy. Z kolei uzasadnienie podstawy powinno zawierać przywołanie okoliczności powodujących zaistnienie wskazanej podstawy (tak: A. Skoczylas, P. Szustakiewicz, (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa 2023, źródło: Legalis). Jak wskazano w doktrynie, "(...) rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania następuje w dwóch etapach. Na pierwszym z nich sąd bada pod względem formalnym dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania, tj. czy skarga została wniesiona w terminie oraz czy skarżący wskazał ustawową przyczynę uzasadniającą żądanie wznowienia. Na tym etapie sąd nie bada ani rzeczywistego istnienia podstawy, ani jej trafności, a jedynie fakt jej powołania. Podstawą tej oceny są twierdzenia zawarte w skardze o wznowienie postępowania. W sytuacji gdy skargę o wznowienie postępowania wniesiono po terminie lub gdy z samego uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi, skarga, jako pozbawiona ustawowych podstaw wznowienia postępowania, podlega odrzuceniu. W przeciwnym razie rozpoczyna się drugi etap postępowania. Na tym etapie sąd rozpoznaje sprawę merytorycznie." (tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 8, Warszawa 2023, źródło: Legalis.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje niemożności merytorycznego jej rozpoznania i w efekcie skutkuje koniecznością odrzucenia skargi. Sam zatem przepis, co do którego przywołania w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości (art. 273 § 2 p.p.s.a.), nie spełnia warunku powołania podstawy wznowienia, która mogłaby podlegać analizie w ramach dopuszczalności wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. W skardze ani też w przesłanych później pismach procesowych, nie przywołano argumentacji na poparcie przedstawionych w niej twierdzeń, co do wystąpienia przesłanek wznowieniowych. Brak również wskazania okoliczności potwierdzających zachowanie terminu określonego w art. 277 p.p.s.a., skoro wyrok z dnia 28 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. II SAB/Wa 292/23 uprawomocnił się z dniem 3 października 2023 r., zaś skarżący wystąpił ze skargą o wznowienie w lutym 2024 r. Z zestawienia tych dat jasno wynika, że przepisany termin nie został przez skarżącego zachowany. Należy zauważyć, że przesłanka z art. 273 § 2 p.p.s.a. dotyczy nowych okoliczności sprawy lub dowodów, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego wznowienia domaga się skarżący. Przesłanka art. 273 § 2 p.p.s.a. nie odnosi się zatem do okoliczności i dowodów, którymi strona dysponowała na etapie poprzedniego postępowania oraz takich, które nie miałyby wpływu na wynik sprawy. Jak wynika z udzielonej przez Dyrektora WBE odpowiedzi na skargę, skarżącemu przesłano (dwukrotnie) uwierzytelnione kopie decyzji z jego akt emerytalnych. Przy czym skarżący dokonał ich zwrotu jako "makulaturę". W skardze o wznowienie postępowania dokonał z kolei polemiki z działaniami organu w danym zakresie, wyrażając niezadowolenie ze sposobu wykonania wyroku Sądu z dnia 28 lipca 2023 r. Argumenty te nie mogą jednakże stanowić podstawy wznowienia, nie są bowiem twierdzeniami na rzecz skargi, składanej w związku podejrzeniem zaistnienia przesłanek, o których mowa w dziale VII p.p.s.a.. Tym samym, skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wobec stwierdzenia, że skarga o wznowienie postępowania nie zawiera ustawowej podstawy wznowienia i nie została złożona z zachowaniem przepisanego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 280 § 1 w zw. z art. 279 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.