II SAB/Wa 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia 10 listopada 2009 r. od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - W dniu 21 grudnia 2009 r. J. R. skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania jego odwołania z dnia 10 listopada 2009 r. od decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] i utrzymanej nią w mocy decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie odmowy wydania nowej opinii o służbie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ w dniu [...] grudnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], mocą której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. W piśmie z dnia 19 lutego 2010 r. J. R. podtrzymał swoją skargę, wnosząc ponadto o stwierdzenie wyrokiem niezgodności z prawem niewydania decyzji administracyjnej w terminie określonym w przepisie art. 35 kpa przez organ zobowiązany przepisem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Z akt postępowania administracyjnego wynika, że wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania z dnia 10 listopada 2009 r. decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] doręczona została skarżącemu w dniu 6 stycznia 2010 r. Wskazać należy, że zgodnie z art. 149 ww. ustawy, celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezczynność organu ustała, ponieważ w chwili jej rozpatrzenia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpoznał odwołanie i wydał decyzję, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Stąd też postępowanie sądowe w sprawie skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że w sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.