II SAB/Wa 350/16

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. i J. G. na bezczynność Rady Gminy Ł. reprezentowanej przez Wójta Gminy Ł. w przedmiocie błędnego zakwalifikowania pisma złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r., postanawia odmówić przyznania M. C. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W toku postępowania sądowego skarżący M. C. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku sprecyzował, że domaga się zwolnienia w całości od zapłaty wpisu od skargi kasacyjnej. Wnioskodawca ujawnił, że pozostaje w gospodarstwie domowym z córką, natomiast z żoną prowadzi rozdzielność majątkową od [...] lipca 2015 r. Skarżący ujawnił, że posiada majątek w postaci nieruchomości (domu) o powierzchni ok. [...] m2, jest to współwłasność małżeńska, gruntu rolnego o powierzchni [...] h, w tym gruntu ornego o powierzchni [...] ha i dwa budynki gospodarcze murowane o łącznej powierzchni [...] m2 oraz majątek ruchomy - dwa samochody osobowe. Skarżący ujawnił, że utrzymuje się z dochodu z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że prawo pomocy stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) może być przyznane osobie fizycznej w częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Odnosząc powyższe kryteria do niniejszej sprawy referendarz sądowy uznał, że wykazana przez M. C. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Na wstępie należy zauważyć, że do kosztów sądowych zalicza się opłaty sądowe (w tym wpis i opłaty kancelaryjne) oraz zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż na obecnym etapie postępowania sądowego skarżący będzie zobligowany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł, i jest to najwyższa spośród opłat sądowych. Dodać również należy, że pozostałe opłaty są rozłożone w toku całego postępowania sądowego. Wskazać również należy, że przy rozpoznawaniu wniosków o prawo pomocy przyjmuje się, że powinno on być skierowane w pierwszej kolejności do osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Dokonując pod tym kątem sytuacji wnioskodawcy należy stwierdzić, że brak jest przesłanek do uznania jej za trudną. Bezspornym jest, że skarżący utrzymuje się ze stałego i regularnego dochodu. Ponadto istotne jest to, że ma zabezpieczone potrzeby bytowe. Nie można więc uznać, że pozostaje w bardzo trudnej sytuacji materialnej. W ocenie referendarza sądowego jest on w stanie opłacić pozostałe koszty sądowe w postępowaniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając brak podstaw do zwolnienia od kosztów sądowych, postanowiono jak w sentencji.