II SAB/Wa 354/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia - odrzucić skargę - W dniu 20 czerwca 2013 r. P.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmawiającej przyznania mu renty rodzinnej w drodze wyjątku. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 lipca 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez jej podpisanie i zwrot do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Pomimo upływu zakreślonego w wezwaniu terminu, skarżący do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.). Z treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wynika natomiast, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, rygoru oraz terminu zakreślonego przez Sąd, skarżący braków formalnych nie usunął, a zatem skarga podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.