II SAB/Wa 356/18

PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie skierowania na badania do komisji lekarskiej w celu wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w przedmiocie skierowania na badania do komisji lekarskiej w celu wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu, ponieważ żądanie skarżącego nie inicjuje postępowania podlegającego kognicji sądu administracyjnego, a decyzje w sprawach odszkodowawczych z tytułu uszczerbku na zdrowiu również nie mieszczą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Wobec niedopuszczalności skargi, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę W. L. na bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z października 2017 r. o wydanie skierowania na badania do Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA w celu wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd badał dopuszczalność skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2017 r. o wydanie skierowania do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej [...] postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 18 czerwca 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga W. L. na bezczynność Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] października 2017 r. w sprawie wydania skierowania na badania do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie: "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, jednak nie zawsze takie działanie organu może być przedmiotem skargi. Bezczynność organów, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. podlega kontroli sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje czynności czy też nie wydaje orzeczenia, które mogłyby być zaskarżone do sądu administracyjnego. Jeśli kognicji sądu administracyjnego nie podlega dane działanie organu, to i bezczynność organu w tym zakresie nie będzie mogła być kontrolowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący zarzucił organowi – Komendantowi Służby Ochrony Państwa – bezczynność postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] października 2017 r. w sprawie skierowania go na badania do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA w celu wydania decyzji o przyznaniu odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu. Skarga na bezczynność organu może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a w sprawie objętej żądaniem zgłoszonym przez skarżącego w złożonym wniosku taki obowiązek na organie nie ciążył. Zawarte we wniosku skarżącego żądanie skierowania go na badania do [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej MSWiA nie mogło zainicjować żadnego z postępowań, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., dlatego też wniesiona skarga na bezczynność organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie należy podkreślić, że także decyzje administracyjne w sprawach dotyczących świadczeń odszkodowawczych z tytułu uszczerbku na zdrowiu nie mieszczą się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, wobec niedopuszczalności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło