II SAB/Wa 357/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Asesor WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na bezczynność Marszałka Sejmu RP w przedmiocie przekazania akt Prezesowi IPN postanawia: odrzucić skargę Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, między innymi, na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa określonych w pkt 1-4. Przedmiotem swojej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.K. uczynił bezczynność Marszałka Sejmu, polegającą na nieprzekazaniu Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokumentów dotyczących skarżącego. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy będąc zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, organ takiego aktu nie wydaje, a czynności w zakreślonym przepisami prawa terminie nie podejmuje. Ponadto należy podnieść, że zarzut bezczynności należy rozpatrywać na gruncie konkretnej regulacji prawnej. Analizując zaś przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu należy zauważyć, że jej art. 25 ust. 1 wśród organów obowiązujących do przekazania dokumentów do archiwum IPN nie wymienia Marszalka Sejmu RP. Wobec braku konkretnego przepisu nakładającego na ten organ obowiązek działania w tym zakresie, należy stwierdzić, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.