II SAB/Wa 360/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na bezczynność Komendanta [...] Policji postanawia: odrzucić skargę. M.L. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Komendanta [...] Policji w przedmiocie przydziału lokalu służbowego. Powyższa skarga dotknięta była brakami formalnymi. Skarżący nie sprecyzował co jest jej przedmiotem. W związku z powyższym pismem z dnia 30 października 2024 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 16 października 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jej jednoznaczne sprecyzowanie, polegające na wskazaniu wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Wyjaśniono skarżącemu, iż pisma wnoszone do Sądu powinny być formułowane jasno i precyzyjnie, w sposób umożliwiający ustalenie treści żądania, gdyż Sąd nie może domyślać się intencji skarżącego oraz przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 13 listopada 2024 r., (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący skierował do Sądu pismo z dnia 14 listopada 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 17 listopada 2024 r.) w którym podał, że od dnia 17 maja 2009 r. do dnia 31 kwietnia 2023 r. czyli ponad 13 lat nie przydzielono mu mieszkania służbowego. Skarżący oświadczył, że w powyższym okresie nie dostał od organu nawet jednej propozycji przydziału mieszkania służbowego. Podsumowując skarżący stwierdził, że przedmiotem jego skargi jest "brak realizacji przydziału mieszkania służbowego, a nawet brak takiego zamiaru. Brak skierowania do zawarcia umowy najmu na mieszkanie służbowe przez ponad 13 lat." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Niewskazanie przedmiotu skargi niewątpliwie jest tego rodzaju brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Skarga M.L. wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów określonych w art. 57 § 1 P.p.s.a. Konieczne stało się zatem wezwanie skarżącego do sprecyzowania skargi. Stąd też pismem z dnia 30 października 2024 r. skarżący został wezwany o usunięcie tego braku i wskazanie przedmiotu skargi. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odpowiedź skarżącego na wezwanie Sądu zawarta w piśmie z dnia 14 listopada 2024 r. jest nieprecyzyjna. Skarżący nie wskazał jednoznacznie wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. Ustalenie przedmiotu skargi jest warunkiem koniecznym do nadania skardze dalszego biegu. Sąd nie może domyślać jakiego konkretnie wniosku organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły ani dokonywać wyboru za skarżącego, gdyż to obowiązkiem skarżącego jest dokładne i jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Skoro więc skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia Sąd nie mógł ocenić dopuszczalności skargi, do czego obowiązany jest na wstępnym etapie badania skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak postanowieniu.