II SAB/Wa 364/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. A. na bezczynność Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 maja 2010 r. dotyczącego udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych Skarżący – T. A. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi, w piśmie z dnia 31 grudnia 2010 r. wskazał, że w skardze złożył wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych. Jednocześnie dołączył wypełniony formularz PPF. W uzasadnieniu wniosku podniósł argumenty na poparcie wniesionej skargi, a ponadto wskazał, że jest osobą niezdolną do pracy o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wiąże się z dużymi wydatkami na rehabilitację i leczenie, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką, które są osobami niepełnosprawnymi w stopniu umiarkowanym, posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, o pow. 62,5 m2 oraz garaż spółdzielczy własnościowy, o pow. 15 m2. Podał, że ma 90 złotych oszczędności oraz wpłaca pieniądze na rachunek dla małoletniej córki. Wskazał, że z tytułu renty otrzymuje 1.871,09 zł, a jego żona emeryturę w kwocie 1.307,27 zł. Podał, że okazyjnie podejmuje prace na zlecenie. Skarżący do podstawowych wydatków rodziny zaliczył opłaty za: - czynsz – 634,01 zł, - garaż – 43,62 zł, - energię elektryczną - 196,93 zł, - gaz – 185,12 zł, - telefon - 287,99 zł, a ponadto wydatki na: - leki – około 426 zł, - dwie polisy nw oraz trzy osobowe – łącznie 818,96 zł, - Internet – 40 zł, - kurs języka angielskiego dla córki – 210 zł, - składkę na samorząd zawodowy – 53 zł, - ubezpieczenie samochodu i mieszkania – 48,08 zł i inne. Wskazał również, że znaczne kwoty wydaje na wyjazdy sanatoryjne i rehabilitacyjne, a także na przejazdy samochodem do lekarza i na rehabilitację. Znaczny wydatek stanowił również zakup laptopa dla córki. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazano, iż wydatki skarżącego związane z utrzymaniem jego i rodziny mimo pochłaniania uzyskiwanych dochodów, nie oznaczają istnienia obiektywnych przesłanek do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia 16 lutego 2011 r. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, iż w innej sprawie o sygn. akt II 1852/09 został zwolniony z poniesienia kosztów sądowych, nawet wobec tego, że dochody jego i rodziny były ok. 600 zł wyższe, niż przy sprawie obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko zwolnienie od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 P.p.s.a.) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Dochód we wspólnym gospodarstwie wynosi wprawdzie 3178,36 zł netto miesięcznie, co w przeliczeniu na jedną osobę w rodzinie daje ok. 1059,45 zł, jednakże stałe miesięczne udokumentowane wydatki stanowią kwotę 2943,71 zł. Rodzina dysponuje zatem w miesiącu jedynie kwotą 234,65 zł. Uwzględniając konieczność ponoszenia wydatków na dojazdy oraz codzienne utrzymanie stwierdzić należy, że strona z pewnością nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych. Niewielka kwota oszczędności nie pozwala zaś na uiszczenie nawet wpisu sądowego od skargi, który wynosi w niniejszej sprawie 100 zł. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.