II SAB/Wa 369/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Mateusz Rogala po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2022 r. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że "[...], w stanie spoczynku K. J. zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2005 roku, wobec czynnej służby zaliczanej w samej Policji z okresu od dnia [...] czerwca 1988 roku do dnia zwolnienia z niej z powodu utraty zdolności psychofizycznej do jej dalszego pełnienia czynnie od dnia [...] maja 2005 roku jest uprawniony do zaopatrzenia świadczeniami pieniężnymi policyjnej emerytury", oraz że "[...], w stanie spoczynku K. J. zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2005 roku, wobec czynnej służby zaliczanej w samej Policji z okresu od dnia [...] czerwca 1988 roku do dnia zwolnienia z niej z powodu utraty zdolności psychofizycznej do jej dalszego pełnienia czynnie od dnia [...] maja 2005 roku jest uprawniony równocześnie do zaopatrzenia świadczeniami tytułowanymi policyjna renta inwalidzka przyznaną ustawowo policjantom zwolnionym ze służby czynnej w Policji w razie utraty zdolności psychofizycznej do jej dalszego pełnienia czynnie", a także iż "[...], w stanie spoczynku K. J. zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2005 roku, wobec czynnej służby zaliczanej w samej Policji z okresu od dnia [...] czerwca 1988 roku do dnia zwolnienia z niej z powodu utraty zdolności psychofizycznej do jej dalszego pełnienia czynnie od dnia [...] maja 2005 roku (...), posiada zawieszone prawo do świadczeń zaopatrzenia policyjną emeryturą, wobec korzystania z prawa do korzystniejszych świadczeń pieniężnych policyjnej renty inwalidzkiej pierwszej grupy na stałe (...), tym samym strona posiada prawo do zaopatrzenia policyjną rentą inwalidzką pierwszej grupy na stałe, w zakresie którego to prawa nie istnieje podstawa uznania tego prawa za prawo do świadczeń z ustawy, czy jak dla świadczeń składkowych na ubezpieczenia społeczne". W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżący złożył skargę ponad dwa lata po wydaniu postanowienia Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2022 r. o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 podjął uchwałę, w której wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji rozstrzygnął kwestię wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2022 r. - postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2022 r. nr [...], którym odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skarga na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2022 r. w świetle powołanej wyżej uchwały NSA jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.