II SAB/Wa 37/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-03-17

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na błędną kwalifikację skargi przez przewodniczącego sądu administracyjnego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na błędną kwalifikację skargi przez przewodniczącego sądu administracyjnego nie jest dopuszczalne, ponieważ ani wstępne zarządzenie przewodniczącego, ani sama kwalifikacja sprawy nie mieszczą się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie z art. 194 § 1 PPSA. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na takie zarządzenie.
Stan faktyczny
R. O. złożył skargę na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Sąd zakwalifikował tę skargę jako skargę na bezczynność organu. R. O. złożył zażalenie na tę kwalifikację, twierdząc, że jego skarga została potraktowana niewłaściwie. Sąd rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. O. na błędną kwalifikację skargi z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie ze skargi R. O. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. o uregulowanie statusu prawnego lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić zażalenie - R. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na błędną kwalifikację jego skargi z dnia [...] listopada 2009 r. na bezczynność Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. o uregulowanie statusu prawnego lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż Sąd, po jego pisemnych wyjaśnieniach, niewłaściwie potraktował jego skargę, jako skargę na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przewidziane w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zaskarżona przez R. O. kwalifikacja sprawy, ani też wstępne zarządzenie przewodniczącego z dnia 3 lutego 2010 r., w wyniku którego dokonano tej czynności, nie mieści się w kategorii rozstrzygnięć, o których mowa w art. 194 § 1 cytowanej ustawy. Cytowana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi również nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na wstępne zarządzenie przewodniczącego, w związku z tym należy uznać, iż takie zażalenie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło