II SAB/Wa 371/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2004 r. sygn. akt II SAB 37/03 ze skargi J. D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 czerwca 2002 r. postanawia: odrzucić skargę Prawomocnym postanowieniem z dnia 18 lutego 2004 r., sygn. akt II SAB 37/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 30 czerwca 2002 r. Pismem z dnia 3 maja 2014 r. J. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wymienionym prawomocnym postanowieniem wnosząc o zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że postępowanie poprzedzające wydanie przedmiotowego orzeczenia jest dotknięte nieważnością, gdyż naruszono zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym (praworządności, prawdy obiektywnej, uwzględnienia interesu społecznego, pogłębiania zaufania obywateli, czynnego udziału stron), a także że zostało uzyskane za pomocą przestępstwa, oczywistego poświadczenia nieprawdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z art. 280 § 1 ppsa, Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W myśl zaś art. 278 ppsa, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W rozpatrywanej sprawie skarga J. D. została wniesiona z uchybieniem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 278 ppsa. Podkreślić przy tym należy, że termin przewidziany w wyżej wymienionym przepisie jest terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. Kwestionowane przez skarżącego postanowienie stało się prawomocne od dnia 25 maja 2004 r. a zatem liczony od tego dnia pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego upłynął z dniem 25 maja 2009 r. Tymczasem skarga J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wskazanym prawomocnym postanowieniem została złożona osobiście w Sądzie dopiero w dniu 7 maja 2014 r. Sam zaś skarżący nie podniósł, aby w toku prowadzonego postępowania pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany, co pozwoliłoby na wyłączenie zastosowania ograniczenia terminu określonego w art. 278 ppsa. W konsekwencji, wobec wniesienia skargi z naruszeniem pięcioletniego terminu, określonego w art. 278 ppsa, należało przedmiotową skargę uznać za niedopuszczalną i odrzucić, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 oraz art. 278 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.