II SAB/Wa 372/20

WyrokWSA w Warszawie2020-11-27

Skład orzekający: Ewa Kwiecińska, Joanna Kube, Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Komendant Wojewódzki Policji był właściwy do rozpoznania wniosku byłego policjanta o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, czy też właściwy był Komendant Główny Policji?
Ratio decidendi
Komendant Wojewódzki Policji nie był właściwy do rozpoznania wniosku byłego policjanta o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Właściwy do mianowania funkcjonariusza, a tym samym do podejmowania decyzji związanych z jego uposażeniem i innymi świadczeniami finansowymi, jest organ właściwy do jego mianowania. W tym przypadku, wobec zwolnienia ze służby na mocy rozkazu Komendanta Głównego Policji, to on był właściwy do rozpatrzenia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący, były policjant R. S., złożył wniosek o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Komendant Wojewódzki Policji odmówił przeliczenia, wskazując na brak przepisów. Po ponagleniu, skarżący wniósł skargę na bezczynność organu. W trakcie postępowania sądowego, organ wskazał na brak właściwości, a wniosek został przekazany do Komendanta Głównego Policji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2020 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r. R. S. (wnioskodawca, skarżący) wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] o wypłacenie mu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Jako podstawę swojego żądania, powołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, opublikowany 6 listopada 2018 r. w Dz. U. z 2018 r. poz. 2102. Odpowiedzi na ww. wniosek udzielił Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] informując, że w obecnej chwili brak jest podstaw do ponownego przeliczenia wypłaconego ekwiwalentu. Wskazał również, że wraz z wejściem w życie nowelizacji ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r., w wyżej wymienionym zakresie, wniosek zostanie rozpatrzony. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. R. S. zwrócił się o niezwłoczne wydanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] decyzji administracyjnej w przedmiocie jego wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. o ponowne przeliczenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, na podstawie art. 115a ustawy o Policji, interpretowanego w zgodzie z art. 66 ust. 2 Konstytucji RP i wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15. Pismem z dnia 15 czerwca 2020 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. Skarżący zaznaczył, że aktualnie bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] listopada 2018 r. trwa już ponad 1,5 roku. Ze względu na tak długi okres oczekiwania uważa, że przyznanie mu sumy pieniężnej w kwocie 24.657,97 zł na podstawie art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest w pełni uzasadnione. W odpowiedzi na skargę, Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że pomimo trwających prac legislacyjnych ustawodawca nie ustanowił przepisu prawa, w którym wskazane zostanie, jak należy obliczyć wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Nie ma również wiedzy, kiedy i w jakiej postaci powyższe przepisy staną się prawem obowiązującym, a co za tym idzie brak jest możliwości pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego. W chwili obecnej, uwzględniając dyspozycję art. 7 Konstytucji RP stanowiącą, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, organ stoi na stanowisku, że brak przedmiotowych przepisów uniemożliwia wypłatę świadczenia, o które ubiega się strona skarżąca. Skarżący, pismem procesowym z dnia [...] października 2020 r., podtrzymał skargę wnosząc o: 1. zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] do niezwłocznego wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przeliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy; 2. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. - wymierzenie organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, tj. 42.946,70 zł; 4. na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. - przyznanie od organu, na rzecz skarżącego, sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. w kwocie 21.473,35 zł; 5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W ww. piśmie procesowym podniesiono, że w dniu [...] sierpnia 2020 r. została uchwalona ustawa o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, opublikowana w Dz. U. z dnia 18 września 2020 r. poz. 1610. Na mocy tej ustawy, z dniem 1 października 2020 r., znowelizowano art. 115a ustawy o Policji, nadając mu treść: "Ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym". Jednocześnie, w przepisie przejściowym, zawartym w art. 9 ust. 1 powołanej ustawy nowelizującej, postanowiono, że "Przepis art. 115a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych i niezakończonych przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz do spraw dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy policjantowi zwolnionemu ze służby od dnia [...] listopada 2018 r. Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r. Przy obliczaniu wysokości ekwiwalentu pieniężnego przysługującego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za rok 2018 określa się proporcję liczby dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego przysługującego przed dniem 6 listopada 2018 r. oraz od dnia 6 listopada 2018 r." Tym samym ustawodawca, uchwalając przepis przejściowy, przewidujący, że ekwiwalent ma mieć konstytucyjną wysokość jedynie w przypadkach, gdy decyzja zostanie wydana począwszy od dnia 6 listopada 2018 r. oraz co do policjanta zwolnionego ze służby od dnia 6 listopada 2018 r., chce - w sposób intencjonalny - przekreślić, za pomocą ustawy zwykłej, skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, w postaci stwierdzenia niekonstytucyjności normy z art. 115a ustawy o Policji także w okresie od dnia wejścia w życie art. 115a ustawy o Policji do dnia wydania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15. W ocenie skarżącego, uchwalenie przepisu przejściowego zawartego w art. 9 ust. 1 powołanej ustawy nowelizującej, będzie stanowić dla organu administracyjnego - Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] - przyczynek do dalszego pozaprawnego działania i bezpodstawnego uchylania się od wydania decyzji w przedmiocie ponownego przeliczenia ekwiwalentu na rzecz skarżącego - w zgodzie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Powyższe argumenty oraz niemal 2-letni okres bezczynności organu administracyjnego uzasadniają złożony wniosek o przyznanie od ww. organu, na rzecz skarżącego, sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zdaniem wnoszącego skargę, dolegliwości czysto finansowe - jak zasądzenie sumy pieniężnej - wydają się być jedynym skutecznym mechanizmem pozwalającym spowodować respektowanie przez organ administracji obowiązującego prawa, którego treść wyznacza m.in. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt K 7/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał środek zaskarżenia, tj. wystąpił z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.); dalej: "k.p.a.", co czyni skargę dopuszczalną w świetle art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu, Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...] nie był właściwy do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2018 r. o wypłacenie mu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r., poz. 161 z późn. zm.) w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, opublikowany 6 listopada 2018 r. w Dz. U. z 2018 r. poz. 2102. Kwestię właściwości organów w sprawach osobowych reguluje art. 32 ust. 1 – 2 ustawy o Policji. Do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych. Organ właściwy do mianowania funkcjonariusza pozostaje właściwy do ustalenia w formie decyzji administracyjnej jego uposażenia oraz podejmowania innych decyzji związanych z uposażeniem. Wobec braku innych uregulowań te same organy w tej samej formie właściwe są również do rozstrzygania w przedmiocie innych świadczeń finansowych funkcjonariuszy Policji. Wnioskodawca R. S. jest byłym policjantem, który został zwolniony ze służby w Policji rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Ostatnio pełnił służbę na stanowisku [...] Wojewódzkiego Policji. Tak więc, złożony przez niego wniosek o zapłatę wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz urlop dodatkowy powinien zostać załatwiony przez Komendanta Głównego Policji, jako przełożonego właściwego w sprawach osobowych wnioskodawcy (§ 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013 r. (t.j. Dz. U. 2020, poz. 1113) stosownie do art. 32 ustawy o Policji. W przypadku braku właściwości, Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w [...], na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., powinien przekazać wniosek skarżącego z dnia 15 listopada 2018 r. według właściwości Komendantowi Głównemu Policji, jako organowi właściwemu w sprawie, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. akta postępowania administracyjnego dotyczące ponownego przeliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy zostały przekazane z Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...] do Komendy Głównej Policji zgodnie z właściwością. Przy czym, o powyższym zawiadomiono wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło