II SAB/Wa 38/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. z dnia 15 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie skarg dotyczących postępowania sądowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący bowiem, pomimo wezwania przez Sąd pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r., nie wykonał go w sposób należyty i nie nadesłał wymaganych przez Sąd dokumentów. Przy czym przedmiotem wezwania były dokumenty, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić tak możliwości płatnicze skarżącego, jak i jego rzeczywisty stan majątkowy i rodzinny (zaświadczenie o sytuacji rodzinnej wydane przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy oraz dokumenty potwierdzające wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym). W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. W. złożył do Sądu pismo (pismo z dnia 7 maja 2008 r.), w którym stwierdził, iż nie jest w stanie nadesłać wymaganych dokumentów w terminie 30 dni licząc od daty doręczenia mu w niniejszej sprawie orzeczenia wraz z uzasadnieniem (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt jw. doręczono skarżącemu 14 kwietnia 2008 r.) i uzasadnił to faktem, iż pisma Sądu otrzymuje z dużym opóźnieniem w stosunku do ich daty. Wyjaśnił także, że zamierza powierzyć sporządzenie skargi kasacyjnej adwokatowi z wyboru. Co prawda powyższe pismo zostało złożone w terminie otwartym na złożenie dokumentów źródłowych, niemniej jednak w istocie porusza ono kwestię terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. trzydziestodniowego terminu ustawowego niezależnego od czternastodniowego terminu sądowego wyznaczonego skarżącemu na złożenie dokumentów źródłowych, a tym samym nie wyjaśnia przyczyn, które mogłyby ewentualnie stanowić przeszkodę w terminowym wykonaniu zobowiązania Sądu. Skoro zatem, w ocenie Sądu, oświadczenie złożone na urzędowym formularzu budziło wątpliwości, a skarżący został wezwany do ich usunięcia poprzez złożenie dokumentów, to nadesłanie w ich miejsce tego rodzaju pisma nie czyni zadość zobowiązaniu Sądu. Ponadto, do dnia dzisiejszego nie złożono do akt dokumentów, które były przedmiotem wezwania Sądu. Trzeba przy tym podkreślić, że zgodnie z dyspozycją art. 255 ppsa, to do uznania Sądu, a nie skarżącego, pozostawiono, które dokumenty pozwolą na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy - czy będzie to dodatkowe oświadczenie, czy też uzupełniające wniosek dokumenty źródłowe. Oznacza to, że skarżący odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.