II SAB/Wa 382/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Jacek Fronczyk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2012 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 22 września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. [...] ) (dot. wydania odpisu rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości dla wsi [...] ) 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku J. S. z dnia 22 września 2011 r., w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnioskiem z dnia 22 września 2011 r., złożonym na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, J. S. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o udzielenie informacji poprzez wydanie pełnego i czytelnego odpisu rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości dla wsi [...] , nadającego numerację konkretnym działkom ewidencyjnym i istniejącym tam zabudowaniom, zawierającego numer i datę wysłanego powiadomienia oraz dokumentu zmieniającego pierwotną numerację na numerację wprowadzoną po uchwale Rady Gminy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., przypisującego starym numerom nieruchomości i konkretnym numerom działek, nowe numery. W odpowiedzi na wniosek, doręczonej J. S. w dniu 5 października 2011 r., organ wskazał, że informacje nt. punktów adresowych na terenie gminy [...] można uzyskać na ogólnodostępnej stronie internetowej [...] pl. Ponadto organ poinformował, że dokumenty w sprawach indywidualnych nie stanowią informacji publicznej w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej. W skardze z dnia 10 października 2011 r., skierowanej za pośrednictwem Wójta Gminy [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej i stwierdzenie rażącego naruszenia przez organ prawa, wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ nie udzielił mu informacji publicznej, uznając mylnie, że żądane przez niego informacje nie stanowią informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 4 października 2011 r. Ponadto organ podniósł, że J. S. wielokrotnie zwracał się do organów o wydanie odpisów uchwał Rady Gminy i zarządzeń wójta, a ponadto był informowany, że wszystkie uchwały znajdują się na stronie internetowej bip.[...].pl. Wskazał też, że skargi J. S. i jego syna W. S. są bezprecedensowe i są przejawem ich pieniactwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wskazać należy, że J. S. przedmiotem swojej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Wójta Gminy [...] , polegającą na nieudzielaniu mu informacji zgodnie z jego wnioskiem, z dnia 22 września 2011 r., w którym domagał się informacji publicznej poprzez wydanie mu pełnego i czytelnego odpisu rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości dla wsi [...] , nadającego numerację konkretnym działkom ewidencyjnym i istniejącym tam zabudowaniom, zawierającego numer i datę wysłanego powiadomienia oraz dokumentu zmieniającego pierwotną numerację na numerację wprowadzoną po uchwale Rady Gminy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., przypisującego starym numerom nieruchomości i konkretnym numerom działek, nowe numery. Wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Ponieważ sformułowania te nie są zbyt jasne, należy przy ich wykładni kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając te aspekty można zatem uznać, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do faktów. Bliższa analiza art. 6 ustawy wskazuje, że wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek taki nie może być więc postulatem wszczęcia postępowania w jakiejś innej sprawie np. cywilnej czy karnej, ani też nie może dotyczyć przyszłych działań organu w sprawach indywidualnych. Informacje publiczne odnoszą się bowiem do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania. Stwierdzić należy, że wniosek J. S. z dnia 22 września 2011 r. dotyczył niewątpliwie informacji publicznej. Żądane informacje i dokumenty, których odpisów domagał się skarżący, mają niewątpliwie charakter dokumentów urzędowych, a zatem nie tylko stanowią, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informację o sprawach publicznych, ale stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f, będąc rodzajem informacji dotyczącej prowadzonych rejestrów, ewidencji i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych o podmiotach. Stwierdzić należy również, że Wójt Gminy [...] , jako organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, którą jest gmina, jest bez wątpienia, organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Stosownie do treści art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Udostępnienie informacji jest czynnością materialno – techniczną. Organ może odmówić udzielenia informacji z uwagi na ochronę tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej. Wnioskodawcy służy wówczas, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, skarga do sądu administracyjnego (art. 22 ustawy). Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji przybiera, jak wskazano powyżej, procesową formę decyzji administracyjnej. Natomiast w myśl art. 14 ust. 1 omawianej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ poinformował wnioskodawcę, że informację nt. punktów adresowych na terenie gminy [...] można uzyskać na ogólnodostępnej stronie internetowej [...].pl. Zauważyć należy, że zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jedynie udostępnienie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, nie zaś na stronie internetowej organu, zwalnia od obowiązku udostępnienia jej na wniosek. Ponadto stwierdzić należy, że skarżący żądał pełnego rejestru wydanych numerów porządkowych nieruchomości dla wsi [...] , nadającego numerację konkretnym działkom ewidencyjnym i istniejącym tam zabudowaniom, zawierającego numer i datę wysłanego powiadomienia oraz dokumentu zmieniającego pierwotną numerację na numerację wprowadzoną po uchwale Rady Gminy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r., przypisującego starym numerom nieruchomości i konkretnym numerom działek, nowe numery, nie zaś jedynie numerów adresowych naniesionych na mapę umieszczoną w Internecie. Wskazać należy, że zgodnie z art. 47a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) do zadań gminy należy min: ustalenie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Należy zatem stwierdzić, że organ nie przesłał do dnia rozprawy skarżącemu żądanego rejestru. Oznacza to zatem, że do dnia rozprawy skarżący nie otrzymał informacji publicznej, w pełnym, żądanym przez siebie we wniosku z dnia 22 września 2011 r. zakresie. Skoro więc pismo organu z dnia 4 października 2011 r. nie jest decyzją odmawiającą udostępnienia informacji publicznej i nie jest to również odpowiedź uwzględniająca wniosek skarżącego, to w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej organ pozostawał w zwłoce. Przedstawienie bowiem informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji niepełnej może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi. Warto w tym miejscu podkreślić, że również w sytuacji, gdy organ nie posiada żądanych informacji, zobowiązany jest do załatwienia sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Dla przyjęcia stanu bezczynności organu bez znaczenia pozostają powody, dla których nie udzielono skarżącemu odpowiedzi na wniosek, w terminie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w szczególności czy opieszałość organu była zawiniona czy też nie. Skarga na bezczynność jest nie tylko środkiem służącym dyscyplinowaniu organów do terminowego załatwiania sprawy, ale służy również zapewnieniu prawidłowej wykładni i stosowania przepisów prawa administracyjnego, a osiągnięcie tego celu możliwe jest tylko wówczas, gdy ocena działań organów oderwana będzie od kryteriów winy (por. T. Woś, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86). Zatem należało przyjąć, że faktycznie żądanie skarżącego nie zostało załatwione w zakresie żądania określonego we wniosku. Oceniając przedmiotową bezczynność organu przez pryzmat normy art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako P.p.s.a.), Sąd nie znalazł podstaw do przypisania organowi rażącej przewlekłości postępowania. Wskazać bowiem należy, że organ nie pozostawał w zwłoce, gdyż na wniosek z dnia 22 września 2011 r. udzielił odpowiedzi niezwłocznie, bo w dniu 4 października 2011 r., działając w błędnym przekonaniu, że odsyłając skarżącego do wskazanej strony adresowej w Internecie, załatwił sprawę w odpowiedniej formie. Uwzględnienie skargi sprowadzało się do negatywnej oceny przez Sąd formy załatwienia wniosku skarżącego, co mieści się w zakresie bezczynności organu. Z powyższych względów wniosek skarżącego o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa jest niezasadny. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 149 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Jednocześnie działając w oparciu o przepisy art. 250 P.p.s.a. Sąd przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.