II SAB/Wa 382/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-11-17
Skład orzekający: Andrzej Kołodziej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku braku wyczerpania tych środków, skarga podlega odrzuceniu. Strona skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi na bezczynność organu podjęła kroki przewidziane w art. 37 K.p.a. (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub ponaglenie), co czyni skargę niedopuszczalną.Stan faktyczny
Skarżący D.M. wniósł skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie nierozpoznania odwołania z dnia [...] listopada 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, tj. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub ponaglenie. Pełnomocnik poinformował, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu, a z akt sprawy nie wynika, by środki te zostały wyczerpane.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.M. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] listopada 2016 r. postanawia - odrzucić skargę -
D.M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, skargę na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu odwołania z dnia [...] listopada 2016 r.
Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu - w terminie 7 dni - do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność skarżący wyczerpał środek zaskarżenia określony w art. 37 K.p.a., tj. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub po dniu 1 czerwca 2017 r. ponaglenie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W przypadku wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub ponaglenia należało nadesłać kopię wraz z potwierdzeniem jego nadania w placówce pocztowej.
Pismem z dnia 9 października 2017 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi z uwagi na konieczność kontaktu ze skarżącym.
Wobec braku odpowiedzi Sąd zarządzeniem z dnia 6 listopada 2017 r. ponowił wezwanie z dnia 2 października 2017 r. do pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu poinformował Sąd, że w dniu 9 października 2017 r. skierował do skarżącego wezwanie o udzielenie odpowiedzi na wezwanie Sądu. Oświadczył, że pomimo doręczenia wezwania w dniu 26 października 2017 r. skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej jako "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skarg na bezczynność organu do dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następowało poprzez wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Od dnia 1 czerwca 2017 r. skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w terminie w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a.
Z uwagi na to, że skarga została złożona do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 30 czerwca 2017 r. (dowód: data nadania w placówce pocztowej – karta nr 8 akt sądowych), wezwano pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu do wykazania, czy D.M. przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] listopada 2016 r. wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., tj. czy wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub po dniu 1 czerwca 2017 r. ponaglenie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
W piśmie z dnia 8 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu oświadczył, że D.M. nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu.
Reasumując, skoro D.M. nie udzielił żadnej odpowiedzi, a ponadto z akt sprawy nie wynika, by skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to skarga na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jako wniesiona do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło