II SAB/Wa 390/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę M. B. na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] września 2010 r. postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - W dniu [...] czerwca 2011 r. M. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu oddalającego jej skargę na bezczynność Ministra Sportu i Turystyki w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu skarżąca podała, iż od wielu lat nie mieszka w Polsce i ma sporadyczny kontakt z tym językiem, dlatego też ma trudności w zrozumieniu polskiej nomenklatury sądowej oraz procedur sądowych. Przyznała, iż otrzymała z Sądu zawiadomienie o terminie rozprawy wraz z pouczeniem o sposobie postępowania w przypadku oddalenia skargi. Jednak wskazała, iż treść tego pouczenia była nieścisła i dlatego wywnioskowała z niej oraz z posiadanej informacji o publikowaniu orzeczeń sądowych na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż sądy administracyjne sporządzają uzasadnienie każdego wyroku z urzędu, ich treść jest publikowana na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dlatego w jej ocenie nie było potrzeby składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia skoro będzie ono dostępne na wskazanej powyżej stronie internetowej. Dalej podała, iż dopiero w dniu 1 czerwca 2011 r. zorientowała się, że na stronie internetowej pojawiła się sentencja wyroku w jej sprawie, a w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnalazła przepis, który wskazywał, iż w sprawach w których oddalono skargę uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Stosownie zaś do art. 86 § 1 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym powyżej art. 87 § 1 ustawy. W ocenie Sądu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień, w którym skarżąca zorientowała się, iż na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego została opublikowana sentencja wyroku w jej sprawie, czyli 1 czerwca 2011 r. natomiast wniosek wraz z dokonaniem czynności skarżąca złożyła w dniu 8 czerwca 2011 r. (ponowiony w dniu 24 czerwca 2011 r. – data wpływu do Sądu). Przechodząc do merytorycznej części oceny rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż okoliczności wskazane przez skarżącą nie uprawdopodabniają braku jej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy bowiem, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, iż nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności uprawdopodobniającej brak winy w dochowaniu terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, publ. LEX nr 37127). Stąd też wskazane przez skarżącą przeświadczenie o sporządzaniu przez sądy administracyjne uzasadnień wszystkich wyroków z urzędu, nie może być zaakceptowane. Należy podkreślić, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozastawia wątpliwości w tym zakresie i w art. 141 wyraźnie wskazuje w jakim przypadku sąd sporządza uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia z urzędu, a kiedy na wniosek strony. Nie można uznać argumentów skarżącej, iż otrzymane przy piśmie Sądu dnia [...] kwietnia 2011 r. pouczenie w tym zakresie jest mylące, a wyciągnięte z niego wnioski skarżącej dotyczące sporządzania z urzędu wszystkich wyroków sądów administracyjnych wydaje się zbyt daleko idące. Dodatkowo wątpliwości, co do zachowania należytej staranności w prowadzeniu swojej sprawy budzi fakt, iż skarżąca zapoznała się z właściwym przepisem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i prawidłowo odczytała jego treść, ale dopiero po upływie terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Należy podkreślić, iż Sąd wywiązał się z obowiązku wynikającego z treści art. 6 cytowanej ustawy, który mówi, iż sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Jak wynika z akt sprawy skarżąca została zawiadomiona o terminie rozprawy (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy). Na zawiadomieniu tym umieszczono pouczenie, iż obecność skarżącej nie jest obowiązkowa, a także, iż na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku. Dodatkowo na zawiadomieniu umieszczono trzy numery telefonów do Sądu. Zatem skarżąca znając termin rozprawy mogła dowiedzieć się o treści orzeczenia kończącego sprawę i sposobie dalszego postępowania, np. telefonicznie. Z możliwości tej nie skorzystała. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.