II SAB/Wa 393/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spraw.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Sławomir Antoniuk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zaświadczenia – oddala skargę – Wnioskiem z [...] września 2013 r. R. L. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o wydanie zaświadczenia w sprawie wysokości sortów mundurowych oficera [...] w latach 1990-2013. W reakcji na powyższe wystąpienie, Komendant Główny Policji przekazał przedmiotowy wniosek w dniu [...] października 2013 r. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji [...], jako organowi właściwemu w sprawie. Strona wywiodła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji, polegającą na nierozpoznaniu spornego wniosku. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc iż nie pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę uznać należy za niezasadną. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie, pozostawał w bezczynności, a więc ustalenia, czy organ milczał odnośnie wniosku strony. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności i podjął czynności wobec wniosku strony. Przekazał go bowiem organowi właściwemu do jego rozpoznania. Podkreślić też należało, iż organ w sposób poprawny ustalił podmiot właściwy w sprawie rozpoznania spornego wniosku. Skoro bowiem strona domagała się wydania zaświadczenia w sprawie dotyczącej umundurowania, a w myśl art. 218 K.p.a., zaświadczyć można o faktach wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, jak również biorąc pod uwagę to, iż w okresie objętym wnioskiem organem zwierzchnim nad stroną był Komendant Wojewódzki Policji [...], to jako organ właściwy do rozstrzygania w sprawie jawi się właśnie Komendant Wojewódzki Policji [...]. Jest to bowiem organ zwierzchni miejsca pełnienia służby przez stronę. W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ nie pozostaje w bezczynności. Podjął bowiem odpowiednie czynności odnośnie wniosku strony. W świetle powyższego, w sytuacji gdy organ nie pozostaje w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).