II SAB/Wa 394/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.) Ewa Grochowska – Jung Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Burmistrza B. do rozpoznania wniosku J. H. z [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami, 2) nie stwierdza, aby bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Burmistrza B. na rzecz J. H. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. J. H. wystąpił do Burmistrza B., w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.), z zapytaniem "jaka całkowita kwota została wydana z pieniędzy Gminy B. lub środków zewnętrznych postawionych do dyspozycji Gminy B. samodzielnie lub w porozumieniu z innymi podmiotami na wszelkie prace (takie jak przygotowanie projektów, konsultacje, ekspertyzy, opracowanie dokumentów wynikających z przepisów prawa a niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, opracowania polegające na korekcie, modyfikacji bądź poprawie opracowanych już dokumentów, opracowania dodatkowe itp.) pośrednio lub bezpośrednio związane z przygotowaniem inwestycji polegającej na budowie zachodniej obwodnicy centrum B. wraz z budową wiaduktu nad torami PKP oraz mostu przez rzekę R., uwzględniając cały okres od początku objęcia przez Z. R. – Burmistrza B. urzędu Burmistrza w 2006 r. do dnia udzielenia odpowiedzi na niniejszą interpelację". Wnioskodawca wniósł o uwzględnienie w odpowiedzi następujących informacji: 1. nazwy poszczególnych zadań, 2. numerów i dat umów lub porozumień, zawartych na wykonanie poszczególnych zadań, bądź innych dokumentów, określających prawa i obowiązku podmiotów uczestniczących w powyższych zadaniach oraz pełnych danych stron tychże dokumentów niezbędnych zamawiającym w rozumieniu ustawy - Prawo zamówień publicznych; 3. kopii dokumentów określonych w ust. 2 wraz ze wszystkimi załącznikami; 4. całkowitej kwoty brutto, określonej jako wynagrodzenie za wykonywanie poszczególnych zadań wraz z ewentualnymi podwyższeniami/obniżeniami, wynikającymi z zawartych aneksów oraz informacji jaka część z tych środków została już wypłacona, jak również w jakich terminach dokonano wypłaty środków; 5. trybu udzielenia poszczególnych zamówień zgodnie z ustawą - Prawo zamówień publicznych; 6. czy jakiekolwiek zadanie zostało zrealizowane w trybie innym niż określa to ustawa - Prawo zamówień publicznych, jeśli tak to jakie i na jakich zasadach. Wnioskodawca wniósł o przekazanie mu ww. informacji pocztą elektroniczną lub pocztą na adres podany we wniosku. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Burmistrz B. pismem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] poinformował wnioskodawcę - w zakresie inwestycji - budowa zachodniej obwodnicy centrum B. wraz z budową wiaduktu nad torami PKP oraz mostu przez rzekę R. - że z uwagi na znaczne rozmiary wnioskowanej dokumentacji nie dysponuje możliwościami technicznymi udostępnienia jej w sposób proponowany przez wnioskodawcę. Jednocześnie Burmistrz poinformował ww., że żądane informacje mogą być udostępnione w formie przeglądu właściwej dokumentacji w Urzędzie Miasta w B. w godzinach pracy Urzędu, w uzgodniony sposób i w ustalonym terminie z naczelnikiem. W kwestii pytania o kwoty wydatkowane na powyższą inwestycję, Burmistrz poinformował, że dane w tym zakresie zawierają półroczne i roczne sprawozdania finansowe, składane Radzie Miejskiej w B., umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy B. – [...] - i w związku z tym, zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie podlegają udostępnieniu na wniosek. Pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r. J. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Burmistrza do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lipca 2012 r. w terminie 14 dni, zasądzenie od Burmistrza na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania oraz wezwanie organu do przedłożenia i przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentów w postaci SIWZ przetargu nieograniczonego, ogłoszonego przez Gminę B. o sygn. [...]. W odpowiedzi na przedmiotową skargę Burmistrz B. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej określa informację publiczną bardzo szeroko, jako każdą informację w sprawach publicznych. Zgodnie z jej art. 1 ust. 1 i art. 61 Konstytucji RP, informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Ustawa powyższa nie definiuje pojęcia sprawy publicznej. W związku z tym, dla wyjaśnienia pojęcia sprawy publicznej, należy kierować się treścią art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, składa się również uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art. 6 ust. 2 cytowanej ustawy. Tak więc informacją publiczną jest treść dokumentów i innych materiałów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, które na gruncie tej ustawy zostały zobowiązane do udostępnienia informacji, które mają walor informacji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów urzędowych, odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów i materiałów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji, swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny, wskazany przez skarżącego, sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej organ ma mu udostępnić żądaną informację. Tak więc organ administracji publicznej lub inny podmiot, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek skarżącego mógł: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ, zobowiązany do podjęcia czynności materialno- technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy wniosek strony został zrealizowany, ewentualnie, czy organ odniósł się do treści żądania w jeden ze sposobów dopuszczonych przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. W pierwszej kolejności należało więc dokonać oceny charakteru żądanej przez wnioskodawcę informacji. Zdaniem tutejszego Sądu, treści oznaczone we wniosku strony można zakwalifikować jako informację publiczną, skoro jest związana z funkcjonowaniem organu i działaniami przez niego podejmowanymi, a mającymi za przedmiot dysponowanie publicznym mieniem. Nie budzi także wątpliwości, że w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, Burmistrz B. jest organem zobowiązanym do udzielenia żądanej informacji. Kolejną kwestią wymagającą ustalenia było to, czy organ udzielił odpowiedzi na sporny wniosek. Przy czym podkreślenia wymaga okoliczność, iż odpowiedź na wniosek winna mieć charakter stanowczy i opierać się na pełnej wiedzy organu w zakresie tematyki oznaczonej we wniosku. Nadto wyraźnego podkreślenia wymaga również to, że uwzględnienie wniosku strony może nastąpić jedynie w formie określonej we wniosku. Jak to już bowiem wskazano wyżej, to do wnioskodawcy należy uprawnienie do określania sposobu udostępnienia konkretnej informacji. Organ będąc w posiadaniu żądanej informacji jest więc zobowiązany do jej udostępnienia w sposób określony we wniosku. Jeżeli zaś organ dojdzie do przekonania, że taki sposób udostępnienia informacji pociągałby za sobą powstanie po jego stronie dodatkowych kosztów, winien zastosować procedurę opisaną w art. 15 omawianej ustawy. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ dopuścił się bezczynności. Wbrew twierdzeniom organu, nie sposób bowiem skutecznie przyjąć, iż odpowiedź zawarta w piśmie Burmistrza B. z dnia [...] lipca 2012 r. stanowiła realizację żądania strony w sposób i formie oznaczonej we wniosku. W ocenie tutejszego Sądu, brak jest również przesłanek umożliwiających przyjęcie, że organ udzielił odpowiedzi na pkt 4 wniosku skarżącego. Ogólne odesłanie do informacji zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej nie stanowi bowiem skutecznego rozpoznania wniosku. Organ winien bowiem określić w sposób szczegółowy umiejscowienie konkretnych informacji (wskazując m.in. zakładki, pod którymi można do nich dotrzeć). Nadto w niniejszej sprawie strona w skardze zakwestionowała fakt, by Biuletyn Informacji Publicznej zawierał sprawozdania finansowe podmiotu za wszystkie lata objęte wnioskiem. Organ nie przedstawił zaś dowodów na poparcie stawianej przez siebie tezy, że Biuletyn Informacji Publicznej jest w tym zakresie kompletny. W tym zaś przypadku ciężar dowodowy obciążał podmiot zobowiązany do udzielenia informacji. W świetle powyższego, jako zasadna jawi się konkluzja skarżącego, iż organ popadł w bezczynność, w zakresie objętym wnioskiem strony z dnia [...] lipca 2012 r. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zaś o kosztach rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zestawiając ze sobą datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z datą pisma Burmistrza, zawierającego próbę ustosunkowania się do wniosku oraz jego treścią, tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż nieudzielenie wnioskodawcy stanowczej odpowiedzi na zgłoszone żądanie nie jawi się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art. 149 § 1 zd. ostatnie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy również mieć na względzie fakt, że całokształt sprawy nie wskazuje na intencję organu ukrycia okoliczności objętych żądaniem wniosku. Pewnego rodzaju nieporadność organu może zaś być jedynie oceniana jako skutek małego doświadczenia w rozpoznawaniu wniosków o udzielenie informacji publicznej. ----------------------- 8