II SAB/Wa 40/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-04-19
Skład orzekający: Przemysław Szustakiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, która sama w sobie nie stanowi samodzielnego postępowania administracyjnego, podlega kontroli sądowoadministracyjnej?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, gdy dotyczy wniosku, który nie prowadzi do wydania aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, który nie stanowi samodzielnego postępowania administracyjnego, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący Z. L. wniósł skargę na bezczynność Prokuratora Krajowego w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. Wniosek ten dotyczył rozpatrzenia zażalenia na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. w sprawie wniosku o uzupełnienie postanowienia w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
II SAB/Wa 40/07 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA -Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Prokuratora Krajowego w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. postanawia - odrzucić skargę –
II SAB/Wa 40/07
UZASADNIENIE
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
1. wydawania decyzji administracyjnych,
2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W rozpoznawanej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] października 2006 r. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. w sprawie wniosku o uzupełnienie postanowienia Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] września 2006 r. sygn. akt [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Wniosek skarżący wniósł w trybie art. 157 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t. j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jednak jego wniosek dotyczy postępowania, które nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z tym, że organ nie był w tym przypadku zobligowany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło