II SAB/Wa 40/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.N. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od rozkazu personalnego Szefa Biura Ochrony Rządu nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z określonych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). U.N. w skardze z dnia 19 lutego 2008 r. zarzuciła Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu jej odwołania z dnia [...] grudnia 2007 r. od decyzji Szefa Biura Ochrony Rządu nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji Szefa Biura Ochrony Rządu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi celem skargi na bezczynność organu jest uzyskanie wyroku zobowiązującego do wydania stosownego aktu. Jeżeli przed rozpatrzeniem skargi organ wydał taki akt, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, gdyż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86 – ONSA 1987, nr 1, poz. 7). Skoro w przedmiotowej sprawie organ po wniesieniu skargi doręczył skarżącej w dniu [...] marca 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy) decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], wydaną w wyniku rozpoznania odwołania z dnia [...] grudnia 2007 r., to sprawę ze skargi z dnia 19 lutego 2008 r. należało umorzyć z uwagi na bezprzedmiotowość. Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji postanowienia.