II SAB/Wa 401/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Joanna Kube Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 września 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Prezydenta [...] W. do rozpoznania wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w zakresie udostępnienia protokołu przejęcia-przekazania z dnia [...] lipca 1994 r. 2) zasądza od Prezydenta [...] na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej [...] kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] września 2010 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wystąpiła do Zarządu Gospodarowania Nieruchomościami w W. z wnioskiem o: podanie informacji, w jakich granicach została przekazana protokołem z dnia [...] lipca 1994 r. działka nr ewidencyjny [...] w obrębie [...] inwestorowi budynku [...]i czy w ramach działki nr [...] przekazany został także grunt zabudowany budynkiem [...]oraz o przekazanie powyzszego protokołu z dnia [...] lipca 1994 r. Na to pytanie Wspólnota otrzymała odpowiedź pisemną z dnia [...] października 2010 r., że grunt zabudowany budynkiem [...] oznaczony w ewidencji gruntów jako dz.ew. nr [...] w obrębie [...] nie został przekazany w ramach protokołu przejęcia-przekazania nieruchomości z dnia [...] lipca 1994 r. Jednocześnie ZGN w W. oświadczył, że nie widzi podstaw do przekazania protokołu z dnia [...] lipca 1994 r. W odpowiedzi na to pismo, Wspólnota wskazała na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i ponowiła zadanie przedstawienia jej przedmiotowego protokołu. ZGN w W. pismem z dnia [...] listopada 2010 r. podtrzymał swoje poprzednie stanowisko w sprawie przekazania protokołu i wskazał, iż w tej materii działa jedynie na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez Prezydenta W., który może wydać stosowną decyzję. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie udostępnienia w trybie informacji publicznej protokołu z dnia [...] lipca 1994 r. dotyczącego przekazania działki nr ew. [...] w obrębie [...], w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał na powyższy stan faktyczny sprawy i argumentował, iż protokół przejęcia-przekazania z dnia [...] lipca 1994 r. nie został udostępniony stronie skarżącej, ponieważ dotyczył osoby fizycznej, której dane podlegają ochronie stosownie do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz.926 t.j.). Organ podkreslił iż w odpowiedzi na pismo z dnia [...] września 2010 r. Wspólnota otrzymała odpowiedź informującą ją, iż nieruchomość przy ul. [...] nie została przekazana. W związku z powyższym należy uznać, że skarga jest bezprzedmiotowa i należy ją oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opierając się na stanie faktycznym ustalonym jak wyżej, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu występuje gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niezastosowanie się przez organ do nakazów przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) poprzez niezasadne twierdzenie, iż ustawa ta nie ma zastosowania w danej sprawie stanowi także bezczynność organu. W takich sprawach wniesienie skargi na bezczynność, nie musi być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, albo złożeniem zażalenia, o którym mowa w art. 37 Kpa. (por. wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt SAB/Wa 181/05 oraz glosa B. Adamiak do postanowienia NSA z dnia 17 października 1997 r. – OSP 1998/10 s. 526). Skarga jest zasadna. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż Zarząd Gospodarowania Nieruchomościami w W. jest podmiotem działajacym w strukturach Prezydenta . W., co zresztą wynika z tresci udzielonego przez P.. W. pełnomocnictwa dla pełnomocnika działającego w niniejszej sprawie przed Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie. Istotą skargi, nie jest jak twierdzi organ nieudzielenie odpowiedzi na zadane w piśmie z dnia [...] września 2010 r. pytanie, ale odmowa udostępnienia Wspólnocie Mieszkaniowej [...] protokołu z dnia [...] lipca 1994 r. dotyczącego przejęcia przekazania części nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ew. nr [...] w obrębie [...] w W. przy ul. [...]. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż organ – tu jego jednostka organizacyjna ZGN w W. udzielił w dniu [...] października 2010 r. odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku z dnia [...] września 2010 r. przez Wspólnotę. Należy zatem ustalić, czy żądany przez stronę skarżącą protokół stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz.1198 ze zm.). Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępniania informacji publicznych obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Takim podmiotem jest z pewnością Zarząd Gospodarowania Nieruchomościami w W. jak i Prezydent W. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na określonych zasadach. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do działalności władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przedmiotowa opinia w całości wypełnia te cechy. Przedmiotowy protokołu z dnia [...] lipca 1994 r. dotyczący przejęcia- przekazania części nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ew. nr [...] w obrębie [...] w W. przy ul. [...], został wytworzony przez Zarząd Domów Komunalnych W. – Ś. i dotyczy mienia komunalnego, zatem mieści się w pojęciu przedmiotowym informacji publicznej zawartej w art. 6 ust. 4 i 5 lit. c i d ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sposób załatwienia sprawy – udostępnienia żądanego protokołu nie został załatwiony zgodnie z wymogami ustawy o dostępie do informacji publicznej, co czyni skargę zasadną. Organ powinien zatem albo dokonać fizycznego udostępnienia przedmiotowego protokołu, albo wydać w tej sprawie odpowiednią decyzję wskazującą na zgodne z ustawą o dostępie do informacji publicznej, przyczyny uniemożliwiające udostępnienie stronie wnioskującej tego dokumentu. Z tych wszystkich wyżej przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę na bezczynność za uzasadnioną i w tym zakresie orzekł na podstawie art. 149 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.