II SAB/Wa 404/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Adam Lipiński, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] w przedmiocie doręczenia rozstrzygnięcia oddala skargę S.C., działając przez pełnomocnika procesowego adwokata J.B., wyniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dowódcy Jednostki Nr [...] w [...] i żądał zobowiązania tego organu, aby w terminie 14 dni liczonych od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku doręczył na ręce ustanowionego pełnomocnika procesowego J.G. z Kancelarii [...] w E., rozstrzygnięcia w sprawie wynikającej z decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Dowódcy Wojsk Specjalnych uchylającej decyzję Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w całości i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...]. Ponadto skarżący wniósł o zobowiązanie wymienionego Dowódcy do ustalenia, wskazania i ukarania dyscyplinarnego winnego niezałatwienia sprawy w terminie, przeprowadzenia dowodu z załączonych do skargi dokumentów i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż wobec braku rozstrzygnięcia przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] sprawy po uchyleniu decyzji Nr [...], jego pełnomocnik procesowy J.G., powołując się na złożone do akt sprawy pełnomocnictwo do działania, na zasadzie określonej w art. 53 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał organ, do zaprzestania naruszenia prawa strony postępowania administracyjnego. Organ w odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 1 kwietnia 2014 r., skutecznie doręczonym na ręce pełnomocnika w dniu 7 kwietnia 2014 r. wskazał, że "właściciel kancelarii [...]" nie jest uprawniony do korespondowania w sprawach uprawnień skarżącego. W przedmiotowej sprawie, wskazany wyżej organ - Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...], powołując się na obowiązujące żołnierzy zawodowych przepisy i procedury całkowicie i świadomie naruszył zasady postępowania administracyjnego, z których wynika, iż pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych i o ile sprawę rozstrzygnął miał obowiązek stosownie do art. 40 § 2 k.p.a., dokonać doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi. Organ tego doręczenia nie dokonał nawet pomimo wezwania do zaprzestania naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu pisma procesowego Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] wskazał m.in., iż decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. umorzył postępowanie prowadzone w wykonaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Dowódcy Wojsk Specjalnych w sprawie zmiany wysokości dodatku za wykonywanie zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu w stosunku do [...]. Z przedmiotową decyzją strona zapoznała się w tym samym dniu - [...] sierpnia 2013 r. i nie wniosła odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracyjnej publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. W ocenie Sądu skarga na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej [...], nie jest zasadna. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] umorzył postępowanie prowadzone w wykonaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Dowódcy Wojsk Specjalnych. Decyzja ta została doręczona stronie postępowania administracyjnego S.C. w dniu 14 sierpnia 2013 r. Sprawa doręczenia decyzji nie może być przedmiotem zarzutu bezczynności, gdyż organ dokonał tej czynności, doręczając decyzję stronie postępowania. Natomiast kwestia, czy decyzja powinna zostać doręczona wskazanemu w skardze pełnomocnikowi, nie wchodzi w zakres bezczynności, tylko może być przedmiotem oceny prawidłowości doręczenia jako czynności wprowadzenia decyzji do obrotu prawnego. Niezależnie od powyższego, zauważyć należy, iż w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo z dnia 14 lutego 2013 r., którym S.C. ustanawia J.G. do reprezentowania go w sprawie odwołania od decyzji Dowódcy JW [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz pełnomocnictwo z dnia 14 stycznia 2014 r., także do reprezentowania w sprawie odwołania od decyzji Dowódcy JW [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.