II SAB/Wa 407/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. – oddala skargę – Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. A. W. wystąpił do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej o udzielenie informacji: 1. Kto i kiedy ustalił termin spotkania przedstawicieli Ministra ze środowiskiem [...]? 2. Kto i kiedy ustalił termin spotkania [...].07.2018 Rady Konsultacyjnej przy Ministerstwie? 3. Kiedy i z kim była konsultowana treść tzw. Porozumienia? 4. Kto przygotował treść tzw. Porozumienia? Wnioskodawca powołał się na art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W dniu [...] czerwca 2018 A. W. wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Ministra co do udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...] kwietnia 2018 roku. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Minister wyjaśnił, że termin spotkania Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych w dniu [...].04.2018 przy udziale środowiska osób niepełnosprawnych, został ustalony w dniu [...].04.2018 przez Przewodniczącą Rady- [...] z inicjatywy Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych. Treść przedmiotowego Porozumienia została przygotowana przez stronę Rządową i konsultowana przez członków Rady podczas posiedzenia w dniu [...].04.2018. Spotkanie odbyło się bez udziału przedstawicieli osób protestujących w Sejmie RP, które były zaproszone na posiedzenie, lecz odmówiły w nim udziału. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. Minister poinformował wnioskodawcę, że ustawa z dnia 9 maja 2018 o szczególnych rozwiązaniach wspierających osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności była projektem poselskim, wobec czego nie sporządzono oceny skutków wprowadzenia regulacji. Uzasadnienie projektu przewidywało zniesienie limitów finansowania świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu rehabilitacji leczniczej, udzielanych osobom posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności w ramach umów zawieranych przez NFZ i finansowanych z jego budżetu. Projektowane regulacje będą skutkować wydatkowaniem środków z planu finansowego NFZ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w oparciu o art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Uznał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, gdyż brak jest podstaw do zobowiązywania organu do dokonania czynności, która w chwili orzekania została już dokonana. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. Skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę, wyrażając swoje poglądy na postępowanie Ministra, dotyczące osób niepełnosprawnych oraz podtrzymał wniesioną przez siebie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: ustawą P.p.s.a.); stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. W sprawie niniejszej nie budziło żadnych wątpliwości Sądu, że Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, a żądane przez Skarżącego informacje bez wątpienia stanowią informacje publiczne. W rozpoznawanej sprawie Minister w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r., natomiast pismem z dnia [...] lipca 2018 r. poinformował go, że nie posiada informacji, żądanych przez Skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2018r., dotyczących sposobu wyliczenia kwot, wskazanych jako wsparcie finansowe niepełnosprawnych, ponieważ ustawa z dnia 9 maja 2018 o szczególnych rozwiązaniach (...) była projektem poselskim, wobec czego nie sporządzono oceny skutków jej wprowadzenia. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Podsumowując, Minister udzielił Skarżącemu informacji, żądanej przez niego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 roku. Kwestia wniosku z dnia [...] maja 2018 roku nie była przedmiotem orzeczenia w sprawie niniejszej. Dlatego też biorąc pod uwagę, że żądane przez Skarżącego informacje ostatecznie zostały udzielone, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.